"sen ve ben ölüyoruz. biraz gülümse umut olsun."
*
Kirpikleri titriyordu. Kalbi ise çektiği acıyla can çekişiyor gibi sancılanıyordu. Duyduğu kelimeleri idrak etmesi zor olmuştu ve bu süreçte babası çoktan oturduğu yerde ayağa kalkarak Mehmet'in önünde soluğu almıştı.
"Ne demek düğün müğün olmayacak Mehmet?!" Nejat'ın sertleşen sesi sandalyede oturan Mehmet'in kulaklarından içeriye bile girmiyordu.Tek odağı karşısında oturan karısının gözleriydi. Bilinçsizce gözlerinden aşağıya süzülen yaşlarıydı.
"Mehmet!" Çakırbey'in otoriter sesiyle bakışlarını karısının yüzünden çeken adam, masanın başında oturan babasına döndüğünde annesinin de şok olmuş sesini işitti. "O da ne demek öyle oğlum?"
Herkes tek tek ayaklanırken Nazlı oturduğu yere çakılmıştı. Kalbi sıkışmaya başladığında nefes alışl
