เช้าวันใหม่อากาศสดใส
แสงอาทิตย์อุ่นนุ่มส่องลอดผ่านแนวต้นไม้
ในสวนคฤหาสน์ เกิดเป็นลายเงาละมุน
บนทางเดินกรวดขาว
มารุตยืนรออยู่หน้าประตูรั้วบ้านพักรับรอง
ในชุดเชิ้ตสีครีมกับกางเกงสแลคเข้ารูป
เขายกข้อมือดูนาฬิกาเป็นระยะ
สายตาเฝ้ามองบันไดบ้านอย่างใจจดจ่อ
..
เสียงประตูเปิดเบา ๆ
ทำให้เขาเงยหน้าขึ้นทันที
ไอริสก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มอ่อนหวาน
ในชุดเดรสเรียบง่าย กลิ่นดอกไม้หอมจาง ๆ
จากเรือนผมเธอปลิวมาตามลม
จนหัวใจชายหนุ่มสะท้าน
..
“รอนานไหมคะ?” ไอริสถาม
พลางยกมือเกลี่ยปอยผมที่ปลิวตามลม
..
“รอได้เสมอ ถ้าเป็นคุณ”
มารุตตอบพร้อมรอยยิ้มที่ทำเอาหัวใจเธอเต้นแรง
..
ทั้งสองเดินเคียงกันไปตามทางเดินดอกไม้
ที่ทอดสู่ลานจอดรถ
เสียงกรวดกรอบใต้ฝ่าเท้า
ฟังคล้ายจังหวะใจของทั้งคู่
...
ระหว่างทาง ไอริสเอ่ยขึ้นเสียงแผ่ว
“อีกไม่กี่วัน…สัญญาจ้างคุณเป็นพนักงานร้านดอกไม้ก็จะครบสามเดือนแล้ว
