CHAPTER 22

1778 Words

LABIS-LABIS ang tuwa niya habang isinuksok niya sa kaniyang wallet ang malulutong na perang papel. Nahawakan na niya ang kaniyang unang sahod at buong-buo iyon. Hindi siya magpapadala ng pera para sa kaniyang magulang dahil kakapadala niya lang. Subalit, sa savings niya kinuha ang ginamit niyang perang ipinadala niya para sa kasal ng kaniyang kapatid kaya kailangan niyang ibalik iyon ng paunti-unti para may madukot siya sa panahon ng kagipitan. At para na rin sa kaniyang kinabukasan, kailangan niya iyong paghandaan dahil tumatanda na siya. Ayaw niyang tumandang walang pera dahil dalawa lang kasi ang maaring mangyari kapag tumanda na ang isang tao. Iyon ay pag-aagawan ka dahil may pera ka, o pagpapasa-pasahan ka dahil wala kang pera. Tumatak na iyon sa kaniyang isipan. Naisipan niyang p

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD