Yıllar önce...
Mardin’in taş sokakları, kışın dahi toz taşırdı. Gökyüzü gri, evler suskundu. O gün mahalle halkı bir kayıpla sarsılmıştı. Meryem’in babası, Halit Ağa, aniden vefat etmişti. Sessiz ama saygı duyulan bir adamdı. Cenaze, mahallenin tüm ileri gelenlerini toplamış, sokaklar ağıtlarla dolmuştu. Meryem'in hem annesi hem babası öldüğünde kendisini yalnızlıkla bulmuştu.
Berzan, o zamanlar henüz yirmili yaşlarının başındaydı. İstanbul’dan döneli çok olmamış, Halil Ağa’nın isteğiyle işlerin başına geçmeye başlamıştı. Henüz hayatında Leyla yoktu. Kalbi sakindi ama içi kargaşaydı. Memlekete döndüğünden beri kendini bir aidiyetle tanımlayamamıştı. O aidiyeti belki de yanlış bir yerde arayacaktı.
Meryem’in evi yas içindeydi. Annesi zayıf düşmüş, kadınlar bir odaya, erkekler başka bir
