UNHINGED OBSESSION

Chapter 14

Nikolo can only be seen outside his private room when they need to visit and check all their warehouse and distribution of goods. After all of it, he's back again watching his Amoretto all day.

Sa living room, nagtuturuan sina Orazio, Cesare at Rocco kung sino ang kakatok sa pinto na kinaroroonan ni Nikolo. Nikolo wasn't in his mood lately. Mabilis nag-init ang ulo nito so they figure out that something between him and her was going on.

"You tolerated this behavior of my cousin, now you two should knock." Sambit ni Orazio na naka-upo sa couch habang naka-de kwatro. "Siguraduhin niyong lalabas siya dahil importante ang lakad natin ngayon. And we need our Don to be present."

"Ikaw kaya?" pasa naman ni Rocco kay Cesare at nagkamot ng patilya. "Ako kumatok no'ng nakaraan. Baka batuhin na naman ako ng tasa."

Cesare the quiet one, stood up from his seat and silently walked off. Siya na lang ang kakatok. Orazio was right, they tolerated their boss, now better face the consequences.

Tumigil siya sa harap ng isang itim na pinto bago kumatok ng tatlong beses at nagsalita.

"We need our Don. Transaction with the VVIP today."

Walang may sumagot pero mula sa likod ng pinto, rinig ni Cesare ang tunog ng upuan na ginalaw. Maybe Nikolo stood up. Maya maya pa, lumabas sa kwarto si Nikolo. Walang emosyon ang mukha. At hindi mabasa ni Cesare kung ano ang laman ng isip ni Nikolo ngayon.

"Where are we heading?" Nikolo asked as they walked downstairs.

"Alabang. From one of our warehouses."

"Anong kailangan nila?" Malamig na tanong ni Nikolo.

"They wanted some drúgs. Big amount of drúgs."

Nang makita nina Rocco at Orazio si Nikolo at Cesare na pababa ng hagdan, agad silang tumayo at sumunod sa dalawa.

Hindi nagtagal ay narating nila ang warehouse. Si Rocco ang unang bumaba at nagpaalam na i-check ang buong parameter kung ligtas ba at walang banta. Habang si Cesare at Orazio ay nakatayo at nakasunod sa magkabilang gilid ni Nikolo.

Agad na napatayo ang lalaki na nagpatawag at gustong kumausap kay Nikolo. Napapalibutan sila ng tauhan ni General Magallanes. May mga armas na hawak at matatalim ang tingin sa kanila. But Nikolo remains unfazed. This is their place. Balwarte nila 'to.

"Mr. Nikolo, my friend..." nakipagkamay sa kaniya ang pinakamataas na opisyal ng kapulisan ng Pilipinas. "Nice to finally meet you!"

Hindi tinanggap ni Nikolo ang kamay ng lalaki bagkus ay daretso agad siya upo. Habang si Orazio at Cesare at nakatayo sa magkabilang gilid pa rin.

"Skip the pleasantries, general. What do you want?"

Magallanes clicked his tongue, "new supply of drúgs and ecstàsies. They are in pretty high demand by customers."

Palahim na napailing si Nikolo. Kaya nananatiling mahirap ang Pilipinas dahil sa mga opisyales na nagbabalat kayo. Kunyare, mabuti at maasahan ng mga taong bayan... pero ang totoo, mga huwad sila. Kung sino pa 'yong mga tao na dapat nagtatangol sa Pilipinas, sila rin yong mga tao na pilit nilulubog ang sariling bansa.

"Your police officers raided one of our warehouses, general. That causes us chaos. Some of our shabús were confiscated. You sure they aren't your doing, general?" Tumutok si Nikolo sa mata ng lalaki, "you know I hate those, general. I hope you know that."

"I already fired them. Offering you my apologies, Mr. Moretti."

Nikolo leaned back on his seat and put his feet on the table.

"Consider your request done." Saad ni Nikolo, "anything else?"

"Women. I need prostítutes. Younger the better and many as you can get me." Magallanes demanded, "and gúns too."

"We all have that. And our prostítutes aren't cheap, general. They are fresh and clean. And very expensive."

Nakita ni Nikolo ang líbog sa mukha ni Magallanes. Kaya napailing nalang siya. These high ranking officials are so fool.

"Willing to pay millions for them. Basta masikip ang titirahin ko, kahit pa magkano."

Mabilis na tumayo si Nikolo at umalis ng warehouse. Si Cesare na ang bahala sa transactions. Si Orazio na lang ang kasama niyang bumalik sa kanilang bahay dahil pinasamahan niya kay Rocco si Cesare na mag-asikaso.

"Are going back to Italy now? Your initiation right is on the date."

Tatlong araw na lang ay kaarawan na ni Nikolo. Ibig sabihin, kailangan niyang bumalik sa Italy para sa ceremony dahil ipapasa na sa kaniya ang legasiya ng kanilang pamilya.

He will be the next head of cosa Nostra. That means, he'll no longer be able to visit again in the Philippines unless it's for business. He'll no longer be able to see Adina again.

"I still have days."

"Better pull all your shîts Nikolo. Your father will not gonna be happy about this. At kapag nalaman niya na may kinababaliwan kang babae—"

"He won't." Putol niya kay Orazio at tumingin sa labas ng kotse. "Father won't know. He shouldn't. Dahil oras na malaman niya ang tungkol kay Adina... he will order someone to kíll her."

Nikolo's palm balled into fist. Hindi niya hahayaan ang ama na gawin iyon sa babaeng mahal niya. He won't let anyone lay their filthy hands on her even if it's his own father. Kakalabanin niya lahat, kahit pa ang buong mundo.

"You're out of your mind, Nikolo. This is not you any more. You're no longer the cousin I know."

"Everyone change, Orazio."

"And you changed. She made you changed." His cousin chanted with the hint of disappointment on his voice. "You're slowly losing your mind because of her, coz. Don't forget why you wanted this. Kung bakit ka nagtiis ng ilang taon. Don't forget about that."

Natahimik si Nikolo. Kahit pagbaliktarin ang mundo, may punto lahat nang sinabi ni Orazio. Before any of these... his goal was clear. Malinaw kung ano ang gusto niya. He wanted justice. Pero unti unting nagbabago iyon... dahan dahan na nababago ang gusto niya. Nagiging malabo ang lahat.

Kahit nang maka-uwi sila, laman pa rin sa isip ni Nikolo ang lahat ng sinabi ni Orazio.

Tahimik niyang pinapanood sina Dina at Mike sa screen monitor. They were happy together. Nagtatawanan ang dalawa habang nagkukulitan sa kusina. He never seen those smiles of Adina when she's with him. Kahit pa anong gawin niya... Adina never belonged to him. Si Mike talaga ang nagmamay-ari ng puso ng dalaga.

At habang manonod si Nikolo, kumikirot ang dibdib niya. His heart was aching and he couldn't make it stop. Masakit. Mabigat. Parang sinasaksak siya ng paulit-ulit gamit ang napakatalas na kutsílyo.

Yet... he indulged every pain. Kahit nasasaktan siya, patuloy pa rin siya sa panonood.

Gabi-gabi niyang nakikita na nagtatalik ang dalawa. There was a point that he wished he was Mike. Na sana siya na lang ang ka-séx ni Adina. Pero hindi, ih. That would remain as his imagination.

"Maybe it's our goodbye now, Amoretto." Hinaplos ni Nikolo ang mukha ni Adina sa monitor na kahalikan ngayon ni Mike.

"Ang saya-saya mo talaga kapag siya ang kasama mo..." he choked from his own voice, "I did everything to ruin your relationship. Ginawa ko na lahat pero nanatili kayong matatag. Maybe that was a sign for me to finally let you go, little baby."

Sa araw na 'yon napagdesisyunan niyang lubayan na ang dalaga. Kahit gustuhin niyang mapasakaniya ang dalaga ay hindi niya kaya. Mike was her love, at kahit masakit, kailangan niyang tanggapin 'yon.

Isa pa... napanood niya kagabi kung papaano nag-propose si Mike. And Adina accepted the proposal. Ikakasal na ang dalawa at tuluyan na siyang nawalan ng lugar.

They were having a rushed wedding. Baka bukas nakalawa ay ikakasal na sila. At ayaw niyang nakita iyon dahil baka kung ano pang kagaguhan ang magawa niya.

He once considered kidnapping Adina but he restraint himself from doing so. Alam niyang gago siya pero hindi niya makakayang mahirapan si Adina.

"Orazio... ready the plane. We are going back to Italy... for good."

Nagulat ang tatlo at napatigil sa ginagawa. Lahat sila napatingin at hinintay na magbago ang isip ni Nikolo pero hindi. Naghihintay silang bawiin ni Nikolo ang salita niya pero hindi, mas lalo pang sumeryoso ang mukha ni Nikolo.

"Good thing you're back with your senses, Don Nikolo." Orazio praises and stood up. "I'll ready the plane. Give me a minutes tops."

Kumayak din sina Cesare at Rocco at naiwan si Nikolo sa living room. May hawak na envelope at laman ang isang litrato. Larawan ng lihim ni Mike.

A picture of Mike's family. May asawa at anak na si Mike at nakatira sa Cebu. Bagong panganak pa lang ang asawa ni Mike. That Mike was just fooling her. Dahil gusto ng pamilya ni Mike na nakawin ang kompanya ng ama ni Adina. At mapapadali lamang iyon kung magiging malapit siya kay Adina.

Nikolo found it all out. Balak niyang ipadala kay Adina ang larawan. Just to warn her, na matagal na siyang niloloko ni Mike.

"This is the least thing I could do for you, Amoretto. I hope you find it all soon." Nakatanaw mula sa malayo si Nikolo, "goodbye, little baby."