Emilia
Narating namin ang isang isla kinabukasan. Maaga pa lang ay nasa pantalan na kami ng mga barko at agad kaming nakalabas dito. Nagulat ako nang may sumalubong sa aming lalaki, sakay ng isang kotseng itim. Hindi ito iyong katulad ng sinakyan namin pero alam ko na mamahalin ang mga 'to. Nasa likod kami ni Rowan habang si Roman nama'y nasa harapan katabi ng driver's seat.
Magmula pa kahapon nang mag-usap kami sa rooftop ng barko ay naging tahimik na ako. Tanging ang anak ko na lang ang kausap ko at nagkulong kami sa loob ng kuwartong kinuha ni Roman. Habang siya'y hindi ko alam kung saan siya pumunta at kung saan siya natulog dahil nagising na lang kami kinabukasan na nagbibihis na ito ng kaniyang jacket.
Hanggang dito sa byahe ay namin papunta sa hindi ko alam na lugar. Tahimik lang
