"SELİM...
Nasıl sözler karşılar yaptığımı, bilmiyorum. Hangi sözcüğün gücü yeter yaşadığımıza ya da yaşayacaklarımıza, onu da bilmiyorum. Elimdeki kalem ne kadarını anlatabilir sana, ne kadar hissedebilirsin, ne hissettiğimi, bilmiyorum. Bilmediklerim sadece bunlar değil Selim... Bilmediğim birçok şeyi seninle öğrenmiş olmama rağmen bilmediklerim çok daha fazlası... Sana gidişimi böylesine bir kağıt üzerine yazılmış kelimeler ile haber vermek doğru değil, işte bunu biliyorum, örneğin. Sen böylesini hak eden bir adam olmadın. Olamazsın... Sen bildiğim bütün gerçekleri yerle bir edecek kadar mükemmel bir adamsın. Bilmiyorsun, belki bunu da sen bilmiyorsun çünkü bunu ben sana hiç söylemedim; sen benim hayatımın mucizesisin. Ta kendisi, ne eksiği ne de fazlası. İmkansız gibi görünen her şeyi
