"You'll be moving to my room since tonight."
"Huh? Bakit?"
Nag order na lamang si Matthew ng pagkain para hindi na kami mag luluto
We just eat dinner with Nana Maria, Ella and Cris. Matthew ordered foods for us so we didn't have to cook anymore. Kasabay naming kumain sila Manang Maria.
"Ayiee. Ang sweet naman ni Senor. Clingy yarn." ani Cris. Hindi ko alam kung inaasar niya ba si Matthew "Expected ko ng may something sa inyo eh. Bagay kayo."
I simply laugh at them then look back to Matthew. "If you don't want to, I won't force you." Ani Matthew na may halo pang pag papaawa. Natawa na lamang ako duon.
"Okay, payag na." Just like that nabuhayan siya.
Naging masaya ang gabing iyon. Napuno ng tawanan at kwentuhan sa pagitan namin nila Ella. Nang gumabi ay nag handa muna ako sa kwarto ko bago dumiretso sa kwarto ni Matthew.
"Hi," I said when I enter and saw him in front of his laptop. He turn it off as soon as he saw me and come closer.
Holding on my waist habang hinahawi ang ilang buhok ko papunta sa likod ng tenga. "Tama si Cris. Ang clingy mo nga."
Kita ko kung paano nag bago ang expression niya at inalis ang kamay sa bewang ko. "Okay, kung ayaw mo ng clingy na boyfriend. I won't be."
Natawa ako duon at mabilis siyang hinila palapit para yakapin. "Hindi ko naman sinabi na ayaw ko sa clingy." I pout.
He smiled then pull me to the bed. He sat down and make me sit on his lap. I am expecting him to talk but he didn't. He is just looking at me.
"What?"
Matthew took a deep sigh then shook his head. "Let's sleep now and go on a date tomorrow."
"Hindi ka ba pupuntang work?"
Nang nahiga kami ay nilagay ni Matthew ang kamay niya sa likod ng ulo ko bagao ako niyakap. "I am working at home but tomorrow morning I'll be at the office then lunch we'll go on our date. Is it okay?"
"Of course,"
Just like that I woke up without him beside me. Masyado yatang napasarap ang tulog ko ay hindi na ako nagising nuong umalis siya. "Manang, umalis na po si Matthew?"
She is preparing the table for my breakfast so I help her. "Kaaalis alis lang. Nagluto pa iyon ng umagahan mo." Medyo nagulat pa ako.
I saw pancakes with syrup and blueberries. Seems like he notice how I love this combination.
"Salamat po."
Sa buong umaga ay ginawa ko lang ang mga madalas kong gawin bago naligo at nag simulang mag ayos dahil susunduin niya daw ako ng 11:30.
Dahil first date namin ito bilang mag karelasyon ay naiisip ko mag dress gaya ng mga nakikita ko sa movie. Hindi ako mahilig sa ganito ngunit naibili niya ako nuon kaya may maisusuot ako.
Gusto ko pa din namang takpan ang mga peklat ko kaya pinili ko yung kulay pulang puff shoulder long sleeve dress na hanggang sa may bandang itaas ng hita ko. I'm not a fan of high heels kaya pinili ko na lamang iyong fairy style mid-heel thin strap sandals ko.
Ayoko namang mapahiya si Matthew kung sakaling may makakita samin. Kaya dala dala ang bag ko ay bumaba na ako para hanapin si Ella na magaling sa make up.
"Wow," Ani Ella ng nakita akong papalapit. "Okay lang ba?"
"Ang ganda mo. Nakaka tomboy."
Pinaikot niya ako para makita ang buong suot. "Ganda talaga. s**t!" Natawa na lamang ako. "Pwede bang mag favor?"
"Of course baby girl."
"Lagyan mo naman akong make up pero light lang. Yung natural lang."
Tuwang tuwa niya akong hinila sa maid's room kung nasaan ang ilang gamit niya. Hindi ko alam kung anong pinag gagawa niya pero pag tingin ko sa salamin ay ang ganda. Hindi mo masasabing may make up ako.
Para talagang natural lang ang gawa niya at ang kulay ng labi ko ay hindi nalalayo sa natural nitong kulay. "Alam ko ng maganda ka nuon pa. Sana all na lang sayo." Napangiti ako sa kanya.
"Salamat talaga, Ella." She smiled.
Pumasok si Cris na nagulat s aitsura ko. "Nako! Laglag ang brief ni Senor pag nakita ka." Kasabay nuon ang pag busina mula sa labas.
"Nandyan na si Senor."
I came out and saw Matthew entering the house. He stop and look at me while coming closer. "Let's go?"
"You prepared."
I chuckled and nodded. "Okay lang ba?"
He smiled and hold my waist. "I love it. You look beautiful my love."
Napangiti na lamang ako sa kanya. Nang pinag buksan niya ako ng pinto ay kumaway ako kina Ella, Cris at Manang Maria na pare parehong nakatanaw habang nakangiti sa amin.
"For you," Matthew gave me a bouquet of flower. "Thank you,"
"I can't help staring." Uminit ang pisnge ko sa sinabi niya. "Stop," Natawa na ako dahil nakaramdam ako ng hiya.
We did every couple normally doing on their dates. This is our first time to do all this as a couple at sinusunod niya lahat ng sabihin ko. It's not like hindi siya ganito nuon.
Habang nag lalakad kami ay may biglang sumulpot sa harapan namin na iki na gulat ko.
"Raine?" Kumunot ang noo ko sa kanya. Hindi ko alam kung ako ba ang tinutukoy niya o si Matthew dahil hindi ko siya kilala.
"She's not Raine." Matthew said.
Lalagpasan na sana namin siya ngunit hinawakan niya ako sa braso dahilan ng mabilis na aksyon ni Matthew at inilayo ako.
"I know you cannot recognize me but I do recognize you and I'm sure you're our Lorraine."
"Sorry but I don't know you." Matthew remove the man's hand on my arm but he's insisting. "Wait. Mr. and Mrs. Santiago is your poster parents, right?"
Natigilan na talaga ko duon at nilingon siyang muli. Kilala niya ang mga magulang ko. "Sino ka ba?" Tanong ni Matthew.
"How did you know my parents?" I asked back.
"It's better to take a seat first." Ayaw sumama ni Matthew ngunit ng pinilit ko siya ay pumayag din. Curious na ako baka kilala niya ang totoo kong magulang. "I still don't like the idea." Matthew whisper on me.
"Pag nag sisinungaling siya, iwanan na natin."
"I forgot, I'm Lorence Gracia." Tumango ako at tinanggap ang kamay niya. Naupo siya sa harap ko at si Matthew naman ay aking katabi.
"Raine, they kidnap you when you're three years old. They took you away from us." Agarang explain ni Lorence.
"Us? Kidnap? How?" I have a lot of questions going on my mind now. "Yes, us. From me, Mom , Dad and Loisa. We are you're family."
I didn't move or say anything and by looking at him I can say that we both have this brown eyes. "Raine, I am your brother." Kita ko sa mga mata niya ang pag susumamo na maniwala ko sa kanya.
Hindi ako makagalaw at tila nabuhusan ako ng malamig na tubig. Naramdaman ko ang mga luhang pumapatak. Pinunasan ni Matthew ang mga luha ko at hawak na ngayon ang aking kamay para ikalma.
"W-why? Why did they kidnap me? What.. Why didn't you find me?"
"Mom and Dad did everything we can just to find you and until now we are still searching for you. We are celebrating your birthdays, buying you gifts just in case na bumalik ka. HIndi ka namin nakalimutan, Raine."
Nag usap pa kami kung paano nila akong hinanap at anong mga pinag gagawa nila para lamang sa akin. Sabi niya matutuwa daw ang magulang namin pag nakita ako lalo na si Loisa na sa pictures lamang ako nakikita.
"Let's go home then," I said to him and he gives me a happy smile.
"Are you sure about this? I'm still doubting about his identity. Hindi pa natin siya ganun ka kilala." Matthew whisper as we walk to the parking lot. "Yes, if they really are my family then I'll be finally complete."
I can see hesitation on his eyes. "Please, let me, baby." I hug him on his side. "Okay but if they scum us don't stop me shooting him." I chuckled at him and nooded.
Wala kaming kasama na mga bodyguards pero nuong nasa sasakyan na kami ay tinawagan niyang sundan kami para makasigurado. Nakasunod lamang kami kay Lorence.
"Sorry to ruin our date." I pout at him.
"No need to be sorry. Kung pamilya mo nga sila then I'm happy for my baby." I smiled at him. "Thank you."
We enter a big gates, at first pure flowers but as we go on I can now see a house. Ang laking bahay naman nito. Matthew opened my car door. "Are you ready?" He asked.
"I'm nervous."
Hinawakan niya ang nanlalamig kong kamay dahil sa kaba. "Whatever happen, you have me." I nodded at bumaba na para sumunod kay Lorence.
"Let's go in," Lorence said to us. We just follow him as the big tall door open.
"I'm home," He yelled then a young girl I think it's Loisa run to him and gives him a hug. "Kuyyaaa!!" She greeted.
"Hi pretty, miss me?"
"Yes, Kuya."
She look at me with curiosity. She looks like me when I was still young. I am now sure that she's Loisa. "Lorence, Hijo." It was a woman's voice. Lorence kiss her cheeks but her eyes are on me. Nakikita ko na ang namumuo niyang mga luha.
"L-lorence. W-who is she?"
As she ask a man showed up from somewhere. "I found her, Mom. Maria Lorraine Gracia."
Hiyakap niya kaagad ako at alam kong umiiyak na siya. I look at Lorence na nakangiti habang nakatingin sa amin. "Oh my girl! My Raine."
Tinignan niya ako habang hawak ang muka ko. "Ikaw nga, anak ko. I miss you so much, my Raine. I'm sorry. I'm sorry." Niyakap niya akong muli bago nagpatuloy sa pag hingi ng tawad.
"Why are you saying sorry?"
"Everything is my fault. You shouldn't be kidnap if I didn't leave you alone with them." She's still crying so I hold her face to wipe her tears. "It's not your fault, Mom." Lorence said.
She look at me once again before a man from behind come closer to us. "Pwede ba kitang mayakap, anak ko?" He ask. I just nodded.
"I'm your Dad, my pangcake." Hindi ko alam bakit niya ako tinawag na ganun pero natawa na din ako. "Pangcake?"
"You love pancake and you use to called them pangcake."
Kita ko ang maluha luha niyang mga mata na mabilis pinalis. "Ate?" It was Loisa now.
Lumuhod ako para mag tama ang mga mata namin. "Hi ate, I'm Maria Loisa Gracia. I'm seven years old."Natawa ako sa kacutetan niya.
"You're so cute, Loisa. You look like me when I was still at your age." Alam kong kamuka ko siya. Hindi na ako nag dadalawang isip pa nararamdaman ko ang sinasabi nilang lukso ng dugo.
Ang makita sila at mayakap ay may hatid na kakaibang pakiramdam sa akin.
"Yeah. Mom and Dad always tell me that." She blush so I slightly pinch her cheeks.
"Finally, my Ate is back! My classmates won't believe me when I'm saying na I have ate kasi sabi nila ka daw nila nakita. Can you come with me to school?"
Natawa na lamang ako at tumango. Nilingon ko si Matthew na mabilis namang ngumiti sa akin.
"Mom, Dad." Saying those words again with my true parents makes me feel like a baby and it's my first two words. Finally, I'm home and complete.
___
Sorry for the slow update. I'm just having a hard time managing my time with school and writing but thank you for the support. I love reading your comments. Keep safe! <33