Chapter 18

1336 Words
Hapon na ng nakauwi kami kaya dumiretso na agad ako sa kwarto ko. Kumain na din kami sa labas kasama si Liza bago umuwi. "Did you have fun?" Matthew asked nung sumunod siya sa kwarto ko. "Sobra. Lalo na at nakasama kong muli si Liza." Nang nasa pintuan na kami ng kwarto ko ay binuksan ko iyon bago siya nilingon. "May kailangan ka pa, Senor?" pang aasar ko sa kanya. Matthew chuckled at me. "I just want to look at you. I miss you today," "Sumama ka na nga samin kanina." I giggled at him. Ang maliit na espasyo namin ay niliitan niya pa ng mas lumapit siya para hawakan ako sa pisnge. "Yes, baby." then slowly kiss my both cheeks next is my forehead. I smiled at him. "Thank you for finding Liza for me. Good night." Nang makapag linis ng katawan ay nahiga na kaagad ako. Pagod ako pero masaya dahil nakasama ko si Liza. Hindi ko ineexpect na magkikita pa kaming muli lalo na at hindi na ako sa bahay ng magulang ko nakatira at wala na akong balita sa kanya. "How did you find me?" tanong ko kay Liza habang kumakain kami. Wala si Matthew dahil may tumawag kaya lumabas muna siya. She is eating her blueberry cheesecake. "Matthew contacted me." I was shook. "No way. Hindi kita na kukwento sa kanya nuon. Kanina nga lamang kita nabanggit." She simple shrugged and change the topic about what happened to her after we separated. Gusto kong tanungin si Matthew tungkol duon ngunit meron ding parte sa akin na ayos na ako sa ganito. I am grateful for him. Nagising ako na pinanonood ni Matthew. Nagulat pa ako sa kanya dahil sa lapit niya. "Anong ginagawa mo dito ng ganito kaaga?" He smiled at me. "Good morning," then give me a simple kiss. "Morning," I answer. Hinayaan niya akong mag ayos ng sarili bago magkahawak ang kamay na bumaba para sa umagahan. Nakita ko si Manang at Ella nag lilinis sa first floor at kumaway si Ella sa akin ganun din ako. Halata ko sa mga ngiti at tingin niya na nang aasar siya sa amin ni Matthew. Tinawanan ko na lamang din dahil ganun naman talaga siya. Pinag hila pa ako ni Matthew ng upuan nang makarating sa dinning table. "Anong gusto mong kainin?" "Cinnamon rolls and pancakes." Sinunod niya ang gusto ko. Nag lagay din ng blueberries. "Thank you," Naupo na si Matthew sa harap ko at pinanood akong kumain. "What? Hindi ka ba kakain?" He just smile at nag simula na sa pagkain niya. "How's your sleep?" "It's good." "No nightmares?" I shook my head. Even though I am heal from the trauma that I experience I still sometimes have nightmares. We continue eating when I notice again that he's not wearing his suit again. "You'll stay home?" "Yes," He seems happy today. "Anong meron? Ang saya mo yata ngayong araw." "I'm just happy." I nodded at let him. Mukang maganda nga ang tulog niya. Pagkakain namin ay ako na ang nag prisinta na mag hugas tutal busy sila Manang at wala akong gagawin. Ayaw pa ni Matthew nuong una pero wala na siyang nagawa. Habang nag huhugas ako ay nandito lamang siya nanonood sa akin. Kahit saan ako pumunta ay nakasunod siya. "What do you want?" "Just enjoying my view." Nakaupo siya sa duyang meron dito sa labas ng mansiyon niya. Pag katapos kong diligan ang mga halaman ay alas dies na kaya bumalik na ako sa kusina. "Manang, ano pong lulutuin?" "Hayaan mo na, hija. Kami na dito." "Manang is right. Mag papainting din tayo." Napalingon ako sa pag sabat ni Matthew. Manang Maria smile and let us go. "Si Cris ang naka toka sa pag luluto ngayon. Hayaan mo na." "Let's go." Ani Matthew at hinawakan na ako sa kamay para dalhin sa painting room niya. "Choose your canvas." I follow him also I pick the colors that I'll be using since I still don't have idea what should I paint. "Anong ipapaint mo?" Tanong ko kay Matthew. "Anything beautiful," I just nodded. I sat down in front of my canvas just looking on it. "What should I do?" I asked myself. I look at Matthew now that he move easel on my side. Bigla kong naalala ang dalawang painting na nasa kwarto ni Matthew. Nakikita ko iyon pag napunta ako duon dahil nakasakit siya. Nagsimula na ako mag painting na ulap at araw. The dessert is not looking more lively compare to the last time and the flowers are now sitting beside each other, big and grow up. I am too focus on what I am doing that I didn't even have a chance to glance at Matthew who is busy on his own painting. To finalize everything, I put a small signature and the date today like how I did to my two other paintings. "Is that part three of your painting?" Tinignan ko si Matthew na nakatayo na sa likuran ko. "Yes, you want it again?" He smile at nodded. "You know me to well," I chuckled at him. "What did you paint?" Tatayo na sana ako para tignan iyon ng pigilan niya ako. "No. Stay here first. Wait for me." Naguguluhan man ay tumango na lamang ako. "Okay," Lumabas siya dala ang paninting niya. Habang wala siya ay tinignan kong muli ang huling parte ng painting ko. The three paintings I did is a remembrance on how my world work in this life time. At first I am at the dark, alone and no one to rely on then I met Matthew that represent the other flower that showed up in the middle of my dark time, he help me grow and didn't let me feel alone until I reach the final painting where I am completely healthy, happy and have someone to survive in this world full of goodness and bad. "Let's go?" Hindi ko napansin na nakabalik na siya. Pinatong ko ang mga kamay ko sa ibabaw ng kanya. "Saan tayo pupunta?" Hindi siya sumagot at ngumiti lamang. Nuong nasa hagdan na kami ay tumigil siya at kinabitan ako ng blindfold "Ano 'to?" Natatawa kong ani. "You'll see," I almost scream when he scoop me and start walking down the stairs. "Saan ba tayo pupunta kasi?" Hindi siya sumagot narinig ko lamang ang mahinang tawa niya. "Matthew," "Yes, baby?" I giggled the way he called me. "Para saan ba ito?" Hindi ko na alam kung nasaan na kaming parte ng mansyon. Binaba niya lamang ako at napanraman kong nasa labas kami. He let me go and let me stand alone. "Matthew?" Kinakabahan ako pero nagawa ko pa ding tumawa. "Remove the blindfold," aniya na mabilis ko namang sinunod. As soon as I remove it a confetti pop up that makes me jump a bit. My hands fly into my mouth to cover it. I look around at the garden and I saw a lot of balloons around. Matthew is standing in the middle holding a flower. He's now wearing the black shirt that I love. Matthew come closer and give me the flower. It smells so good. "What's this?" I asked because I'm confuse. It's not my birthday too. "I've been waiting for this day," Nakuha niya ang atensyon kong nakina Manang, Ella, Cris at ilang guards na nanduduon. "No more sweet words all I know is that I can't see my future anymore without you. I want us to take the next level, Lor." He look behind so I look at it too. Ella remove the white cover on the easel and it shows a painting of me earlier. I look busy in front of my canvas. Above it, it says 'Will you be my girlfriend?' "Will you be my girlfriend, Lor?" Matthew ask. I look at him then smile. "Of course, Matthew. Yes. I love you," He give me a kiss before hugging me so tight. "You make me really happy, my Lor. Finally!" Matthew said that makes me giggled.
Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD