Umalis na si Mona. Naiwan na naman akong mag-isa. Napatitig ako sa bawat sulok ng maliit na bahay na pansamantala kong tinitirhan. Tahimik. Mabigat akong bumuntong-hininga.
“Kakayanin ko ba?” Tanong ko sa sarili. Awtomatikong napahawak ako sa tiyan ko. Bumalik ang lungkot, takot, at sayang naramdaman ko kanina.
Nawalan ako ng malay kaninang umaga. Maraming sinasabi ang doctor pero hindi ko maintindihan dahil okupado ang isip ko sa balitang narinig ko. Buntis daw ako. Alam kong gustong magtanong ni Mona kung sino ang ama. Malamang ay iniisip niya rin kung may asawa ba ‘ko o may nobyo. Buhat nang mapunta ‘ko dito, wala akong nababanggit sa kaniya sa naging buhay ko sa manila. Hindi pa ‘ko handa at hindi ko rin alam kung papaano sasabihin. Dahil kung babalikan ko ang mga nangyari, mas lalo
