Kinabukasan ay maaga akong nagising. Excited ako sa bago kong trabaho. Alas singko pa lang ay nakagayak na ‘ko. Naligo na rin ako kahit na parang may yelo ang tubig. Pagkatapos kong mag-almusal ay lumabas na ‘ko ng bahay. Nagdala rin ako ng biscuit para meryenda ko mamaya. Iyong bote ng mineral kahapon ay nilagyan ko ng tubig para baunin sa palengke. Mainit doon mamaya kaya dapat may baong tubig. Para iwas dehydration. Nilagay ko sa maliit na bag ang baon ko.
Sinara kong maigi ang bawat bintana at pinto ng bahay. Mahirap na at baka mapasukan. Walang perang mananakaw pero pagkain meron. Iyon ang tanging kayamanan ko sa ngayon, ang mga pagkain. Kailangan namin ‘yon ni Baby.
“Vitamins pa pala,” paalala ko sa sarili. Muntik ko ng makalimutan. Iinom ako mamayang tanghali.
Muli akong pumasok
