Madilim na no’ng matapos kami. Gusto yata niya e. . .abutin uli kami ng liwanag dahil kung hindi ko sinabing inaantok na ‘ko ay hindi niya ako hihintuan. Gusto yata niyang malumpo na ako at hindi na makalakad ng tuluyan. Unang beses pa lang pero parang panghuli ko na. Hindi siya napapagod at parang may bateryang palaging nakareserba. Lalo na ‘yong armas niya, hindi ba ‘yon napapagod sa kakatayo at bakit ang tigas pa rin?
Sa tingin ko’y simula pa lang ito dahil ang sabi niya kanina sa’kin, “You’re mine now, baby. And I want you to know that, I’m always hungry and I want more.”
Mukhang hindi na gagaling ang paa ko at madadagdagan pa. Sabi ko nga kanina. . .baka masemento na ang buo kong katawan nito.
“What do you want to eat?” malambing niyang tanong sabay halik sa balikat ko. Pagkatapos
