Nakarating kami sa isang park. May ilang upuan, maraming ilaw at may malawak na damuhan. Marami akong nakitang nagde-date. May magkaakbay, meron ding magkayakap at ang iba naman ay nag-uusap lang habang kumakain.
Hinawakan uli ni Sir Raevan ang kamay ko at hinila ako patungo sa ilalim ng malaking puno. Gabi na pero maliwanag pa rin ang lugar dahil sa naggagandahan nitong ilaw sa paligid. Lalo na sa punong aming pinuntahan. May mga nakasabit na lantern na siyang nagbibigay liwanag sa kaniya kahit gabi na.
“We don’t have a blanket,” saad niya.
“Ayos lang po. Mahahaba naman po ang mga suot natin e,” wika ko at ngumiti naman siya.
Umupo kami sa malamig na damo. Inalis ko muna ang sandals dahil masakit na ang paa ko. Pinatong naman niya ang mga pinamili namin sa sahig. May mga lalagyan nama
