Chapter 41
Habang nasa biyahe ay palingon-lingon siya sa akin. Deretso lang ang tingin ko pero nakikita ko pa rin ang ekspresyon ng mukha niya. Para siyang problemado at hindi malaman ang gagawin sa akin. May gustong sabihin pero hindi niya masabi.
“Baby,” malambing pero may takot sa boses niya.
Bakit ba madalas niya akong tawaging baby? Kahit hindi ko alam ang sagot ay iyon ang isa sa nagpapagulo ng sistema ko. Nagkakagulo ang mga paru-paro sa tiyan ko kapag tinatawag niya akong gano’n. Tuwing baby ang tawag niya sa akin, pakiramdam ko… paglalambing ‘yon. Hindi ko alam kung tama pero iyon ang nararamdaman ko. Para niya akong sinusuyo kahit hindi ako nagtatampo.
Hindi ko pa rin siya nililingon. Deretso lang ang tingin ko sa daan. “Talk to me please,” pagsusumamo niya.
“Magsalita lang
