Magkasunod na dumating sina Sir Rafael at Raevan. Gabi na no’ng makauwi sila galing trabaho. Nadatnan niya akong umiiyak mag-isa dito sa guess room.
Noong naghiwalay kami ni Ma’am Vanessa kanina, nandito na lang ako sa kwarto. Naramdaman ko uli ang lungkot no’ng mag-isa na lang ako. Iniisip ko kung nasa’n na si Mona. Nakauwi na kaya ‘yon sa kanila? Sobrang layo na kaya niya sa’kin? Umagos uli ang masaganang luha ko. Namumugto na ang mata ko sa kakaiyak. Ito lang naman kasi ang kaya kong gawin para maibsan ang pangungulila ko kay Mona.
Wala pang isang araw pero ramdam ko na agad ang pangungulila. Para akong nawalan, para akong iniwanan. Iyon ang nararamdaman ko.
Kanina pa ‘ko humahagulgol habang yakap ang unan. Kung si Ma’am Vanessa at Ma’am Abby, tatlong taon bago nagkita. . .kami ni
