CHAPTER 53
Tumulo muli ang aking luha. Doon na nagsimula ang tunay naming pakikibaka ngunit hindi pala ganoon kadali iyon.
"Sigurado ka na ba sa sinasabi mo ngayon?" tanong ko sa kaniya. “Hindi ko pa rin siya kayang pagkatiwalaan ng buo.
Ayaw kong nagdedesisyon siya dahil lang sa awang nararamdaman niya ngayong nakikita niyang pinahihirapan ako ng kanyang mga kasamahan. Gusto kong magdesisyon siya naaayon sa kaniyang kagustuhan. Yung desisyon na hindi dala ng matinding emosyon.
"Sigurado na ako. Wala nang atrasan pa talaga ito.”
Bumunot ako ng malalim na hininga. Pilit kong inaninag ang kanyang mukha sa tuwing malakas ang kidlat. Sinusuri ko ang totoong nilalaman ng kanyang isip at puso. Mukhang desidido na nga talaga siya.
“Sana noon pa ako nakinig sa'yo dude. Sana hindi na dumating
