UHAW NA BULAKLAK (SSPG)

CHAPTER: 9

Maaga akong pumasok, dahil hindi ko natapos ang mga gawain ko kahapon. Ang isang tambak na emails ay hindi ko nabasa lahat at hindi ko rin lahat nasagot.

“Ate, kelan sahod mo?” tanong ng kapatid ko, matapos ko makababa sa kanyang motor.

“Next week, bakit?” nakataas ang kilay na sagot ko dito.

“Penge pang gas huh?” malambing na pagkakasabi nito na hindi ko sinagot.

“Kapal naman ng mukha mo, Lando. Ito na lang nga silbi mo sa buhay ko, buraot ka pa.”

“Ate naman, babayaran din kita sa sahod. Binilhan kita ng bagong helmet, pansin mo ba? Halos sampung libo din kasi yan,” nakayuko na sabi nito sabay yakap sa akin at hinalik-halikan ako sa pisngi.

“Oo na! Papasok na ako, babush!” sabi ko dito.

“I love you, Mardy Cornelio! Ang ganda mo na, ang bait mo pa!” malakas na sigaw ng abnormal ko na kapatid.

Naiiling na lang ako habang naglalakad papasok sa building. Pero kahit papano, nakakatuwa din magkaroon ng kapatid na makulit, same humor. Pareho namin dinadaan sa biro ang mga bagay-bagay, dahil baka matulala kami kapag nag seryoso.

“Good morning, Ma’am!” pagbati ng gwardya na tinanguan ko bilang paggalang.

“Ang bata at ang gwapo pa ng kasintahan mo, Ma'am. Rinig na rinig namin ang sigaw kung gaano ka ka mahal,” sabi ng lalaki.

“Hahah! Gwapo ba Kuya?” tanong ko naman dito.

“Abay, tisoy! Maganda ang tindig,” sagot ng gwardya.

“Nasa lahi po kasi namin ‘yun,” sagot ko naman sa lalaki na mukhang nagulat. Kamot-kamot ng kanyang ulo at mukhang napahiya.

Nangingiti na lang ako na nagpatuloy ng aking paglalakad hanggang sa makarating ako sa loob ng elevator. Pagtingin ko sa aking relo na pambisig, maaga pa para sa alas otso ng umaga.

Pagtunog ng bell at pagbukas ng elevator, diretso ako sa loob ng opisina. Nagpunas muna ako ng mga salamin at nagpagpag ng mga alikabok.

Ayun kasi kay Mr. Castillo, hindi talaga siya nagpapasok dito ng taga-linis. Mabuti na daw ang nag-iingat. Kung sabagay, gasino rin naman ang dumi dito. More on buhangin lang, na kasama sa description ng trabaho ko ang mag vacuum ng carpet.

“Ay palaka!” malakas na sigaw ko ng matalisod ako sa katawan ni Javier

Nakahiga ito ng patagilid sa sahig! Sa tabi ng mahaba na sofa. Mukhang lasing pa, dahil hindi naman ito nakasuot ng pambahay. Ano, dito siya magdamag? Naiiling ako na iniwasan ang lalaki.

Lumakad ako patungo sa banyo. Napa-iling na naman ako ng makita ang kalat. Siguro, tumayo ang lalaki at hinawakan ang mga lagayan ng sabon, kaya nasira at nagkalat.

Mabuti na lang sa pamilya namin, walang may bisyo. Dahil kung hindi, baka nilayasan ko sila. Umiinom kami, pero occasionally lang. Hindi masasabi na ginagawang libangan o palipas oras.

Sayang kaya, ang mahal ng alak. Ganun din ang sigarilyo. Kaya ang mga pa cool kids ngayon na kabataan, vape ang ginagamit. Hindi nila alam, mas delikado ang paggamit nun sa mahabang panahon.

Naiinis ako na nag pulot ng mga nagkalat na gamit sa loob ng banyo. Nakakainis lang, dahil hindi ako na inform. Secretary/janitress pala ang job descriptions ko.

“Ay!!!!!!!” malakas na sigaw ko. Dahil sa nalibang ako sa aking ginagawa, hindi ko namalayan na nasa loob na rin pala ng banyo ang manyakis ko na boss.

Akala ko magugulat ito dahil sumigaw ako. Pero nakapikit pa rin ito at patuloy na umiihi, kahit alam niya na nakikita ko ang kanyang alaga.

“Bastos ka talaga!” sigaw ko.

“Una, opisina ‘ko ito. Pangalawa, nakatalikod ako sayo. Ikaw ang humarap sa akin. Pangatlo, malay ko ba na may tao sa banyo, nakabukas naman ang pinto,” mayabang na pagkakasabi nito, sabay pagpag ng kanyang alaga.

Akala ko tapos na ito at lalabas na. Pero nagulat ako ng maghubad ito sa tabi ko, na para bang wala ako dito sa loob ng banyo. Nakatulala lang ako na sinuyod ang kabuohan ng katawan nito.

Parang natutuyuan ako ng laway sa loob ng aking bibig. Ang laki, ang haba, ang taba! Alam ko na malaking tao ito, pero hindi ko naman akalain na ganito din ang kargada nito na dala.

“Pasado ba sayo?” tanong ni Javier na hindi ko nasagot kaagad.

“B–Bakit ang laki?” nakatulala na tanong ko sa lalaki. Ganito ang sukat ng pinakamalaki ko na d***o sa bahay.

Hindi ko pa nasubukan na ipasok, lahat naman sa tatlo na laruan ko, hindi ko pa nasubukan, sadyang kiskis lang ang kaya ko. Saklap naman kung d***o ang makakabutas sa akin.

“Gusto mo hawakan? Mas lalaki pa ‘yan,” mapang-asar na sabi ni Javier na inismiran ko lang.

“Ang pangit ng bayag mo, kulubot!” sigaw ko dito sabay tulak. Nagmamadali ako na lumabas ng banyo dahil pakiramdam ko, ang init sa loob. Para akong napapaso sa presensya ng manyak na boss ko.

“Ayaw mo talaga hawakan?” Sigaw pa ng lalaking manyak.

Hindi ko na lang ito pinansin, nagpatuloy lang ako sa paglilinis at pagkatapos, ay dumiretso ako sa pantry, para magtimpla ng kape. Medyo pagod din ako sa aking ginawa.

“So, where’s my coffee?” tanong ni Javier na nakatapis lang ng tuwalya. Parang nauuhaw ako pagmasdan ang pandesal nito na para bang ang sarap ipares sa kape na hawak ko ngayon.

Hindi ko alam kung bakit nawala ang awkward feeling ko sa lalaking ito, matapos niya akong halikan. Ngayon, may lakas na ako ng loob na sagot-sagutin ito.

“Ayaw mo ng timpla ko hindi ba? Kaya ikaw na lang mag timpla ng sayo,” sagot ko dito, sabay lakad pabalik sa lamesa ko.

Kapapasok ko lang sa pinto, ito kaagad ang sumalubong sa akin.

“Opisina ba ito o bahay mo? Wala ka bang inuuwian?” tanong ko dito.

“Sayo pa lang,” nakangisi na sagot nito habang nagbibihis.

“Kalokohan!” sagot ko.

Hindi ko na pinansin pa ang mga sinasabi ng aking boss. Hinarap ko na ang mga gawain ko at nanahimik. Sayang lang sa oras, wala akong mapapala sa kanya. Pero kahit na abala ako, dinadalaw pa rin ako ng hubad na katawan ng lalaki. Bakit ba kasi natandaan ko pa?!