A Vengeful Aim

Maintindihan

[Donnah's POV]

"Hindi ko matatanggap yan. Madaming errors at erasures. I also instructed all my students to pass their papers nice and clean pero sayo, Miss Martinez, gusot-gusot at maling bondpaper pa. Sinabi ko naman na long at hindi short." Istriktang binalik niya sa akin ang papel ko at tiningnan ako taas-baba.

"Baka naman, Ma'am, ay pwede pang ma-medyusan."

"Rewrite your work. I want it neat and resourceful. No corrections, no errors. I'll give you two days to pass it. You may leave now."

Naiinis na sinipa ko ang upuan sa loob ng study house nung matapos akong makipag-usap kay Mrs. Sarmiento. Tangina naman!

Napasabunot ako sa buhok ko habang tiningnan ang lukot-lukot na research paper ko. Bobita ng teacher na yun, hindi niya ba alam na buong gabi akong nagta-trabaho?! Lintek, kailangan ba perfect? Edi sana pinaalis na siya ng Lakewood University kung perfect talaga ang mga kailangan dito.

Kumuha ako ng isang stick ng yosi at sinindihan iyun. Mabilis ang paghithit ko dahil sa frustration. Hindi lang ang research paper na 'to ang kailangan kong problemahin. May impromptu speech pa ako at musical play na dapat asikasuhin. Buhay nga naman.

.

Nagpa-load ako ng pang-data nung habang may laban at walang costumer ay panay research ko ng mga informations para sa paperworks. Nag-download din ako ng mga possible questions na itatanong bukas.

"Research paper?" Napa-angat ako ng tingin at nakita si King na nakapamulsang nakatayo sa harapan ko.

"Oo, tulungan mo nga ako. Dalawang araw na lang bago i-pass ito eh." Mabilis naman siyang umiling.

"Estudyante rin ako. May kanya-kanya tayong problema."

"Talaga? O hindi ka lang talaga marunong?" Pinanliitan niya ako ng mata. Nasaktan siguro 'to at baka akalain na minamaliit ko siya.

"Kailangan mo ba talaga akong tanungin niyan?" Hindi makapaniwalang umiling siya at sarkastikong ngumisi. Syempre, alam ko namang matalino siya. Kahit sino na gabi-gabing nandito sa Knight Ground ay hindi na talaga kailangang ikwestyunin ang talas ng pag-iisip niya.

"Tulungan mo na lang kasi ako. Kahit ideas lang o iilang sentences."

"Bahala ka." Agad akong tinalikuran at dire-diretsong umakyat na sa taas. Ang unggoy ay hindi talaga nag-atubiling lumingon man lang sa akin. Kaasar!

Napabuga ako ng hangin at mariing napapikit habang nag-iisip ko paano ko isa-isang matapos ang mga projects ko.

Napamulat ako nung may naalala ako. How can I be so dumb to almost forget about it?

Napangisi ako. Alam ko na kung paano ko mapapadali ang lahat. I just need to use what I have in my advantage.

.

Mapusok niya akong hinalikan sa panga pababa sa aking leeg. Napapikit ako sa mainit na sensasyong hatid ng bawat haplos niya. Hinuli ko ang kanyang mga labi at siniil siya ng halik.

Ang magkabilang kamay niya ay nakahawak sa bewang ko habang nakaupo ako sa kanyang kandungan. Malambing siyang umungol sa pagitan ng aming halik habang isa-isa kong kinalas ang bawat buttones niya.

"Aabsent ka ng isang gabi. Yun ba?" Hinihingal na tanong ni Boss Tom sa akin at tumango ako habang hinuhubad ang pang-itaas kong saplot.

Lumiyab ang kanyang mata nung tumambad ang malulusog kong hinaharap. Napaungol ako habang maingat niyang minamasahe ang magkabila kong bulubundukin. Binaba ko ang zipper niya at ramdam ang paninigas ng p*********i niya nung mahawakan ko iyun. Napalunok ako at naramdaman ang mga kamay niya na unti-unting binaba ang panty ko.

Malakas na napaungol kaming dalawa nung inupuan ko ang tumatayong ari niya. Mahigpit akong humawak sa magkabilang balikat niya habang gumagalaw sa kanyang ibabaw.

Hinawakan niya ang beywang ko bilang supporta para mabilis ang pagbayo. Halos mapaliyad ako sa mainit na paglabas-masok ng p*********i niya. Napakagat ako ng labi dahil sa kanyang paglaro sa tumitigas kong mga u***g na nagpapalibog pa sa bawat galaw ko. Ramdam ko ang pagpatak ng pawis ko sa bawat taas-baba ko sa kanyang kandungan.

"s**t!" Mura ko nung sa wakas ay labasan ako. Agad na dumaloy ang parang basa sa hita ko nung humiwalay ang ari namin. Mabilis siyang nagbulalas at nakaramdam ako ng mainit na pagpatak ng t***d niya sa bandang puson ko.

.

Inayos ko ang damit ko. Ramdam ko pa rin ang panginginig ng mga tuhod at daliri ko nung makalabas na ako ng office niya.

"Ba't ngayon ka lang?"

Napatalon ako nung biglang may matangkad na lalaking humarang sa dadaanan ko.

"Kasi hindi ako lumabas kanina kaya ngayon lang ako... ganun ba? Well, tabi nga, uuwi na ako." Umirap ako nung hindi pa rin siya umaalis kaya akmang dadaan sana ako sa kabilang direksyon nung mahigpit at mabilis niyang hinawakan ang pulupulsuhan ko.

"Ano ba?!"

"Your hands are shaking." Naghaharumentado ang puso ko sa sinabi niya. Hindi ako makapagsalita sa kaba at gulat na napansin niya iyun.

"You smell jizz again and your skirt is slightly loose. Did you had s*x?"

"Ito naman parang hindi ako kilala. Oo na! Bitawan mo nga ako!" Naiinis kong binawi ang kamay ko sa kanya at hinilot iyun dahil sa mahigpit niyang paghawak kanina.

"With who, Don?"

"Si Boss Tom ang kabisyo ko kanina."

"Ba't ba ang tigas-tigas mo? Ba't hindi ka marunong makinig?!" Napalunok ako at parang hindi makahinga sa takot dahil sa pagtaas ng kanyang boses.

"Sagutin mo ako, Don." Matigas na banta niya sa pananakot na boses.

"K-kailangan eh! Kailangan kong mag-absent!" Nagsalubong ang kilay niya at parang naguguluhan.

"Absent? You could have excused yourself to Layla. Why do you need to do it? Is it because you want to be a ghost employee tomorrow night? Is that right?!" Napapatalon ang puso ko sa bawat pagtaas niya ng boses. Parang nahihiwalay ang kaluluwa ko sa katawan. Hindi ako sumagot, parang nanunuyo ang lalamunan ko at nanginginig ang dila.

"Money... you're doing this all just for the money? I'm disappointed, Donnah. You disappointed me." Kumunot ang noo ko sa mga sinasabi niya.

"Hindi ko naman sinasabi na mag-expect ka! Bakit? Sino ka ba? Wala kang karapatang pakialaman ako dahil first of all, hindi kita pinapakialaman kung ano man ang gusto mo sa buhay. Second, hindi mo ako maiintindihan dahil magkaiba naman kasi ang estado natin sa buhay! Mayaman ka, mahirap ako. May kasambahay ka habang ako ay may kapatid pang inaalagaan. Patay na parents ko tas ikaw may kompletong pamilya!" Nilabas ko ang sama ng loob ko at matalim siyang tinitigan sa mata. Bumubuhos ang mga luha ko at naninikip ang dibdib.

"Sabihin mo ngayon sa akin, King. Maiintindihan mo kaya ako?"