90 Days, My king (BL Romance)

Chapter 17: acceptance

Jhan Airel POV

Apat na taon narin ang lumipas ng una kong makilala si Rayven sa entrance exam palang napansin ko na sya, magkatabi kami ng upuan nun. Di ko malilimutan kung pano nya ko nginitian at pinahiram ng eraser ng mapansin nyang wala ng pambura yung lapis ko. Bago pa yung lapis ko pero sa sobrang kaba ko naputol ang pambura sa dulo ng lapis ko. Kinakabahan ako at nape-pressure dahil pakiramdam ko hindi naniniwala si Daddy na makakapasa ako sa university na'to. Natatakot ako na baka tama sya, naaalala ko pa nun ng sabihin ko sakanya na sa GFU ako mag eentrance exam, tumingin lang sya sakin at walang sinabi dahil din sa kaba nakalimutan ko yung pencil case ko sa bahay kaya naman agad kong pinakuha yun sa driver namin but unfortunately hindi umabot ang driver namin dahil nagsimula na ang exam at naipit naman sa traffic ang driver namin. Kaya na stack nalang ako sa isang lapis na hawak ko ngayon.

"kalma kalang. h'wag kang kabahan! Kaya natin to!" Bulong ng katabi ko sabay ngumiti sya sakin na nagpalambot at nagpakalma ng puso at isip ko.

kailangan na kailangan ko pa naman tong encouragement na binigay nya sakin, kaya naman sobra talaga ang pasasalamat ko sa kanya.

Bilang pasasalamat aalukin ko sana syang kumain sa labas pero habang nag eexam kami hindi ko napansin na mabilis syang natapos. wala na yung lalaking nakaupo sa tabi ko.

"Ahmm.. sir excuse me po. Nasan na'po yung examinee na nakaupo ruon?" Tanong ko sabay turo sa tabi ng upuan ko ng ipasa ko yung test paper ko.

"Kaibigan mo ba sya?"

"..."

"Umalis na sya mga 30mins na ang lumipas."

"Ahmmm... ano po kaya---" napahinto ako sa sasabihin ko at ngumiti nalang. Tatanungin ko sana yung pangalan nya pero bigla kong naisip na hindi rin naman ididisclose ng professor na nagbabantay samin ang info ng mga examinee. Kahit pa na alam ko member of the board ang daddy ko sa school na'to. Ang pag asa ko nalang ay ang pumasa kami parehas sa exam.

First day of class maaga akong pumasok para libutin ang lahat ng building ng engineering para makita sya alam ko meron lang 20% chance na mahanap ko sya consider ang mga factors na baka hindi sya pumasa o baka late sya o baka magkasalisihan kami. Alam ko under sya ng engineering dahil sa engineering building kami nag exam nawawalan nako ng pag asa dahil anong oras na, malapit na mag simula ang class.

[A/N] check chapter 8 :)

Pero biglang bumilis ang t***k ng puso ko ng makita ko ang lalaking matagal ko ng hinahanap na nakatayo ngayon sa harap ng building namin sa haba haba ng paghahanap ko sa kanya sya pala mismo ang lalapit sakin. Pero hindi ko maintindihan yung sarili ko? Bakit ko nararamdaman to? Alam ko lalaki sya, lalaki rin ako pero bakit ganito yung nararamdaman ko? Hindi ko pa'to naramdaman sa ibang mga lalaki! sa babae ko lang to nararamdaman. I'm not against sa ganitong sitwasyon pero ang alam ko straight ako never ako na attract sa lalaki, sa babae ako na aattract even pag nanonod ako ng p**n, straight p**n ang pinapanood ko! See nasabi ko ang attract na word para sa kanya!? Ano bang nangyayari sakin?ano bang meron sya?!

Biglang naglakad yung mga paa ko papalapit sakanya hanggang mapatingin sya sakin na mas lalong nagpa bilis ng t***k ng puso ko na para bang nakikipag unahan sakin sa pag lalakad, iiwasan ko nalang sya. Pero agad akong napahinto ng marinig ko ang boses nya.

"Hi, sorry pero pwede magtanong?" Sabi nya sabay nilabas nya ang malalambing nyang mga ngiti. Cute!

Pero hindi ako sumagot nataranta ako bigla.

"Ahmmm.... alam mo ba kung saang building to? Naliligaw kasi ako, sobrang laki pala nitong school no?" Sabi nya, bakit ganun? Nawawala kana pero ang lambing parin ng boses mo. Tinignan ko yung hawak nyang papel mula sa assigned building nya na naka dikit sa registration nya. Chem En pala sya, so hinahanap nya yung building ng chemical engineering. Gusto kong buklatin yung registration nya para tignan ko yung full name nya.

Tumingin ako sakanya, na nakatingin sakin habang nakangiti, aatakihin na ata ako. Bakit ko nararamdaman to? Tumango lang ako sakanya para sabihin na alam ko kung saan yung building na hinahanap nya. Buti nalang maaga akong nag gala gala sa engineering buildings para hanapin sya kaya alam ko kung saan tong building na hinahanap nya.

"Sundan mo lang tong hallway sa end pasok ka ulit ng isang hallway bago yung end nun pasok ka sa kanto yung pangatlong building mula sa kanto ayun yung hinahanap mong building may malaking name din yung mga building para makita mo agad." Sabi ko sa seryosong boses, sobrang kaba ko.

Tinignan nya yung direksyong tinuturo ng daliri ko pagkatapos nun tumingin ulit sya sakin ngumiti sya at nagpasalamat. Tumango lang ako at naglakad na ulit pero nakaka tatlong hakbang palang ako humarap ulit ako sakanya, nakatingin sya ngayon sa papel na hawak nya.

"Gusto mo ihatid nalang kita dun? Para di kana maligaw? Anong oras narin oh." Biglang lumabas sa bibig ko.

"Talaga? Nako sure kaba? Baka ma-late karin kapag hinatid mo pa ako." Di ako sumagot sakanya.

"Ano tara na?" Sabi ko nalang at agad naman syang sumama sakin. Habang naglalakad kami papunta sa building nya tahimik lang kaming dalawa gusto ko syang kausapin pero nahihiya ako gusto kong tanungin kung naaalala nya pa ako? Ako yung katabi mo sa entrance exam, ako yung pinaheram mo ng eraser, ako yung enencourage mo nun.

"Wow! Ang galing ito na nga. Nako salamat ha! Salamat talaga!" Sabi nya ng makarating kami sa tapat ng building nya.

Tumingin ulit sya sakin at ngumiti. "Dito na ko, ingat ka ha. Salamat ulit." Ang puso ko. Ang puso ko nagiging irregular ang pag t***k sobrang bilis, teka! Wag ka munang umalis! Hindi ko pa alam kung anong pangalan mo!!!

Pagkatapos nun hindi na sya mawala sa isip ko. Parang hinahanap na sya ng puso at isip ko. Lagi akong dumadaan sa building nila sa hapon umaasang makikita ko sya pero hindi nangyari yun masyado ata syang busy hanggang makilala ko sina Zyrus, Miguel at Adrian ng tumagal naging kaibigan ko rin si Renz. Dahil ngayon ko lang naranasan ang magkaroon ng kaibigan naging open ako sa kanila lalo na kay Zyrus alam nila ang nararamdaman ko para sa lalaking hinahanap hanap ng puso ko. Mabuti silang mga kaibigan dahil hindi nila jinudge yung nararamdaman ko in fact tinulungan pa nila ako para mapalapit at mapansin ng chem en student nayun.

Hanggang isang araw sa tulong ng mga kaibigan ko nalaman namin ang pangalan niya... Rayven Dimaano. Si Renz din ang nagsabi sakin na nakuha nya sa babaeng may gusto sakanya mula sa same building ang account ni Rayven sa chatapp. Agad akong gumawa ng account at nagsimula kaming mag usap. Hindi ako makapagpakilala kung sino ako hindi sa ayaw ko kundi natatakot ako kung gugustuhin nya rin ba ako once na malaman nya na ang kachat nya ay ako.

Gumawa rin kami ng paraan para maagaw ang atensyon nya, nagbayad kami ng mga estudyante para bully-ing namin pag daraan sya para lang makuha ang atensyon ni Rayven at makilala nya ako. Plan yun ni Miguel at Adrian para raw tumatak sa isip ni Rayven ang itsura ko.

Ilang taon naming ginagawa yun pero bakit parang hindi nya ko pinapansin? Bakit parang mas lalo pa syang nawawala at umiiwas sakin? Pero tuluy tuloy parin ang pag uusap namin sa chatapp.

Hanggang...

Makita ko ang chatapp nya, nagpalit sya ng account picture at ang picture nayun ay picture ko. Napangiti ako sa nakita ko. Ang cute! Agad tumawag ang mga kaibigan ko ng makita nila ang pagpapalit ng account picture ni Rayven at nag isip kami kung anong plano kung ano yung gagawin namin na hindi sya makakatanggi. Hanggang makaisip kami ng plano. Kinabukasan agad naming ginawa yun.

#######

RAYVEN POV

[A/N] Medyo may kahalayan po sa part na'to kaya sa mga readers ko na ayaw sa ganito, pasensya na po. Paki-skip nalang tong part na'to at basahin nalang po yung next chapter. :)

"Ikaw? Pano-panong nangyari? Ikaw si Fault?!" Sabi ko sa lalaking naharap ko ngayon. Nakatingin lang sakin si Jaja na bakas sa mukha ang pagkagulat.

"Kala ko... hindi... ang alam ko IT student si Fault panong.." naguguluhan parin ako. Hindi ko na alam kung anong nangyayari.

Nilapag ni Jaja yung telepono nya sa table at agad akong niyakap. Wala pa syang damit pantaas at tanging twalya lang ang suot nya na nakatakip sa pang ibaba nya. Naamoy ko pa sa balat nya yung sabong ginamit nya.

"Sorry kung hindi ako nagpakilala agad sayo." Sabi nya pero hindi parin ako makapaniwala sa nalaman ko. Ilang taon ko ng kachat si Fault pero ni minsan hindi sumagi sa isip ko na si Fault at Jaja ay iisa. Dun ko naisip na kaya pala nakilala nya agad yung picture na pinalit ni Mae kaya pala parang matagal na nya akong kilala dahil ang totoo matagal na pala kaming magkausap.

"Sorry... sorry..." sabi nya habang mahigpit nya kong niyayakap. Ang hindi ko lang maintindihan kung bakit hindi nya sinabi sakin na sya si Fault. Balak nya bang itago lang sakin to? Pero part of me masaya ako na sya si Fault dahil parang nag iba na talaga yung tingin ko sakanya yung pagkakakilala ko kay Fault nakikita ko na sakanya.

Hinalikan nya yung noo ko at bumilis ang t***k ng puso ko ng halikan nya rin ang ilong ko pagkatpos bumaba ito sa labi ko. Nanigas bigla yung buo kong katawan ng maramdaman ko yung mga labi nya na dumikit sa mga labi ko.

Hinawakan nya yung dalawa kong pisngi at ngumiti sya sakin.

"Alam mo na ang sekreto ko." Sabi nya sabay naglakad sya sa pintuan ng kwarto nya at dahan dahan tong sinara at narinig ko pa ang tunog ng pinto ng pindutin nya ang lock nito. Ang puso ko.. OMG! Ang puso ko.

Lumapit ulit sya sakin at ngumiti. "Akin kalang... sakin kalang.." sabi nya sa malambing na boses at hinalikan nya ulit ako habang naglalakad kami papunta sa kama.

Dahan dahan nya kong inihiga at binuksan ang botones ng uniform ko at hinubad nya yung damit ko. Sobra akong nahiya dahil hindi ako sanay na may ibang taong nakakakita ng katawan ko. Hinalikan nya ulit ako sa labi, sa leeg sabay bumababa ito sa dibdib ko. Hindi ko mapaliwanag yung nararamdaman ko ang sarap sa pakiramdam gusto ko syang tumigil pero hindi ko masabi dahil gusto ko rin na wag syang tumigil. Tinanggal nya yung twalyang nakapulupot sakanya at tumambad sakin ang p*********i nya.

Napalunok ako ng laway ng makita ko yung--- Hindi ko akalaing pinagpala sya. Kinabahan ako dahil hindi ko alam kung kakayanin ko ba to.

Napakapit ako ng mahigpit sa mga braso nya ng sinimulan nyang pasukin ang pagkatao ko. Sobrang sakit pero nakukuha to ng halik nya at mainit na katawan nya na nakapatong sa katawan ko ngayon.

Napakagat ako bigla sa balikat nya ng biglang bumilis ang pagpasok nya sakin. Sobrang tunog ng kama nya feeling ko masisira to dahil sa sobrang bilis at sobrang diin ang nararanasan ko ngayon. Hindi ako makasigaw dahil baka marinig kami sa labas napakagat lang ako sakanya.

Pero ang hindi ko maintindihan kung bakit sa kabila na sakit na nararamdaman ko parang naeenjoy ko pa na parang bay may kantang nag pe-play sa isip ko na parang ayoko ng matapos pa.