Feza'dan
Can şartlarımı bile dinlemeden kabul etmişti teklifimi. Tek istediği bu çocuk doğmadan evlenmemizdi. Bunu şartlarımı söylemeden kabul etmesiyle daha iyi anlamıştım. Bebeğime gerçekten sahip çıkmak istiyordu. Halbuki mafya gibi karanlık işlerle uğraşan birinin acımasız olması gerekmez miydi ?
Gerekirdi elbette. Ya da biz insanlar herşeyi bir kalıba sığdırmayı tercih ediyorduk. Hangisi doğruydu bilinmezdi. Şimdi bildiğim tek doğru vardı. Bebeğim gerçekten şanslı bir çocuk olacaktı. Çünkü arkasında duran bir babası vardı. Öte yandan Canan gerçeğini de kimse göz ardı edemezdi. Her ne kadar görmezden gelsek de, o da hamileydi ve benim sonuç ne olursa olsun gerçeği öğrenmem şarttı.
Çünkü anne baba yanında olmadan büyümek ne demek en iyi ben bilirdim. İnsanın aklına en çok neden soru
