Yolun geri kalanında sessiz ve yan yana yürüdüler sadece. Aysil dalgın dalgın kaldırım taşlarını seyredip yolun onu evYolunine götürmesini beklerken Tarık onun bir adım arkasındaydı. Yaptığı hatalar düşünülünce hiç de basit değildi. Şimdi, Aysil her ne kadar şikayetçi değilse de kafası tamamen Ayşe ile doluydu. Bunu nasıl düzelteceğini bilemediği gibi pek cesareti de yoktu.
"Abi!"
Tarık ona seslenen Eylül'le durdu ve arkasını döndü. Kardeşi aceleci adımlarla yanına gelene kadar beklemekti niyeti. Fakat Aysil beklemek istemiyor olacak ki eline dokundu.
"Ben eve çıkayım. Geri kalanını hallederim."
Pazar arabasını ve birkaç poşeti adamın elinden almaya yeltendiği sırada biraz nefes nefese kalmış olsa da beklemeden konuştu Eylül.
"Biraz konuşabilir miyiz?"
Tarık, bunu üstüne alarak karde
