CHAPTER 22

1476 Words

"Where are you going?" tanong ko kay Kristian nang makita ko siyang palabas ng pinto. "Sa tindahan, bibili lang." Tumaas ang kilay ko. "Bibili ka lang tapos nakaporma ka ng ganyan?" I pointed the long sleeve and ripped jeans that he is wearing. "Nakikita mo naman pala, e. Tanong ka pa ng tanong," masungit niyang sagot at lumabas na ng pinto. Baliw talaga. "Nag susungit 'yan kasi hindi mo binilhan ng t-shirt na pinapabili niya raw," natatawang sabi ni Eugene habang kumakain ng cookies na ginawa ni mommy. I pouted. "Nakalimutan ko, e. Bibilhan ko naman siya kapag bumalik ako next week." Lumapit si mommy sa amin at nag lagay na naman ng bagong cookies sa plato ni Eugene na ikinangiwi ko. "Mom, ang dami na naming nakain, e," reklamo ko. "Sinabi ko bang para sa ‘yo 'to, 'nak? Eugene wil

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD