REECE
Nakaupo ako ng indian seat sa sofa habang ngumunguya ng crackers. Tutok na tutok ang mata ko sa pinapanood ko. Nasa parte na ako kung saan ay nagtatago ang bidang babae sa ilalim ng kama habang hinahanap siya ng killer. Kapag ganitong medyo suspense, maging mga daliri ko sa paa ay hindi mapakali dahil pakiramdam ko ay parang nasa eksena ako.
May narinig akong tikhim, pero hindi ko pinansin. Nanatiling naka-focus ang atensyon ko sa pinapanood ko. Walang kakurap-kurap ang mata ko dahil ayokong may makalitaan na eksena.
“Miss Reece.”
Nagulat ako… literal na nagulat talaga ako sa laki ng boses niya. Dahil nang magsalita si Serge, sakto naman na bumulaga ang killer sa harap ng bidang babae, sabayan pa ng suspense na tunog sa palabas. Muntik ko na ngang mabitawan ang hawak kong crac
