Chapter 9
1262 Words
Cathy POV
Habang kumakain kami, hindi ko maiwasang mapansin ang mga tingin ng ibang tao sa paligid.
Maraming babae ang nakatingin sa amin, lalo na sa akin.
Halatang nagtataka kung bakit kasama ko ang Seven Pillars.
Pero hindi ko na lang pinansin.
Mas masarap mag-focus sa pagkain kaysa sa mga tsismosa.
“Cathy,” tawag ni Keano.
Napatingin ako sa kanya.
“Yes?”
“Masarap ba?” tanong niya habang tinuturo ang pasta na kinakain ko.
Tumango ako agad.
“Very!” sabi ko. “Pero mas masarap kung libre.”
Napatawa sila.
“Ang honest mo,” sabi ni Shean.
Napangiti ako.
“Ganun talaga ako.”
Bigla namang nagsalita si Troy.
“Mag-ingat kayo,” sabi niya sa mga kasama niya. “Kapag sinanay niyo ’to sa libre, baka araw-araw na tayong gagastusan.”
Napataas ang kilay ko.
“Uy!” sabi ko. “Hindi naman ako ganun.”
Sandali akong tumigil bago ngumiti.
“Every other day lang.”
Napatawa ulit ang lahat sa mesa.
Napansin kong nakangiti si Troy habang nakatingin sa akin.
Hindi ko alam kung bakit…
pero parang mas magaan ang pakiramdam ko ngayong gabi.
First time kong maramdaman na parang kabilang ako sa lugar na ito.
Pero hindi ko alam na sa kabilang side ng hall…
may taong galit na galit habang nakatingin sa amin.
Ang ate ko.
At hindi rin niya napigilan na makita kung paano ako kinurot ni Troy sa pisngi kanina.
At para sa kanya…
hindi iyon katanggap-tanggap.
Mika POV
Hindi ako makapaniwala sa nakikita ko.
Nakatayo ako sa kabilang side ng hall habang nakatingin sa mesa ng Seven Pillars.
At doon ko nakita ang kapatid kong si Cathy.
Kasama nila.
Kasama ni Troy.
Napahigpit ang hawak ko sa baso ko.
Bakit siya nandoon?
Bakit siya kinakausap ni Troy?
Bakit pa siya pinagtatawanan ng mga iyon na parang… kaibigan nila?
Hindi iyon dapat mangyari.
“Are you okay?” tanong ng kaibigan kong si Liza na katabi ko.
Napilitan akong ngumiti.
“Yes, of course,” sagot ko.
Pero sa loob-loob ko…
kumukulo na ang dugo ko.
Sa school, ginagawa ko ang lahat para hindi malaman ng mga tao na kapatid ko si Cathy.
Nakakahiya siya.
Tabachoy.
Weird.
At ngayon…
siya pa ang nasa mesa ng Seven Pillars?
At si Troy pa mismo ang tila nag-aasikaso sa kanya.
Napatingin ulit ako sa kanila.
Nakita kong kinurot ni Troy ang pisngi ni Cathy at tumawa silang lahat.
Parang sinaksak ang pride ko.
Hindi ko matanggap iyon.
Ako ang dapat na pinapansin ni Troy.
Hindi siya.
“Excuse me,” sabi ko sa mga kasama ko.
Naglakad ako papunta sa mesa nila.
Habang papalapit ako…
lalo akong nagngangalit.
At sa isip ko iisa lang ang nasa isip ko—
Tatapusin ko ang kahihiyan na ito.
Cathy POV
Masaya pa rin ang usapan namin sa mesa nang bigla kong napansin na may papalapit.
Nang iangat ko ang tingin ko…
si Ate Mika.
Halata sa mukha niya ang galit.
“Ate?” nagtataka kong sabi.
Tumigil siya sa harap ng mesa namin at tiningnan muna ang bawat isa sa Seven Pillars bago bumalik ang tingin niya sa akin.
“Cathy,” malamig niyang sabi. “Pwede ba kitang makausap?”
Napatingin ako sa kanila Troy.
“Okay lang,” sabi ko at tumayo mula sa upuan ko.
Sumunod ako sa kanya ng ilang hakbang palayo sa mesa.
Pagkalayo namin ng kaunti, agad siyang nagsalita.
“Ano bang ginagawa mo?” galit niyang bulong.
Napakunot ang noo ko.
“Anong ginagawa ko?”
“Bakit ka nakaupo kasama ang Seven Pillars?!” inis niyang sabi.
“Eh inimbita nila ako,” sagot ko.
Mas lalo siyang nagalit.
“Cathy, huwag kang magpahiya!”
Napataas ang kilay ko.
“Ako pa ang nagpapahiya?”
“Oo!” sabi niya. “Hindi mo ba nakikita ang sarili mo?”
Parang may kumurot sa dibdib ko pero pinilit kong huwag ipakita.
“Ano bang problema mo?” tanong ko.
Napatingin siya sa mesa namin kung saan nakaupo si Troy.
“Troy deserves someone better,” sabi niya.
Natigilan ako.
“Someone like me.”
Tahimik akong nakatingin sa kanya.
Pagkatapos…
napatawa ako.
Hindi ko napigilan.
“Wow, Ate,” sabi ko. “Ikaw pala ang dahilan.”
Mas lalo siyang nainis.
“Anong ibig mong sabihin?”
Ngumiti ako.
“Kaya ka pala galit,” sabi ko. “Kasi hindi ikaw ang pinapansin niya.”
At sa likod namin…
may taong nakarinig ng lahat.
Si Troy.
Troy POV
Napatigil ako nang marinig ko ang usapan nila.
Hindi ko sinasadyang makarinig, pero malinaw ang boses ni Mika.
“Troy deserves someone better… someone like me.”
Napakunot ang noo ko.
Hindi ko alam kung matatawa ba ako o maiinis.
Pero mas lalo akong natigilan nang marinig ko ang sagot ni Cathy.
“Kaya ka pala galit… kasi hindi ikaw ang pinapansin niya.”
Napatingin ako kay Cathy.
Nakatayo siya doon, diretso ang tingin sa ate niya. Walang takot. Walang pag-aatubili.
Hindi ko inaasahan na kaya niyang magsalita ng ganun.
Nakita kong napahiya si Mika.
“Cathy!” galit niyang sabi. “Wala kang modo!”
“Ako pa?” sagot ni Cathy. “Ikaw ang lumapit dito para ipahiya ako.”
Nakita kong parang maiiyak na si Mika sa galit.
Pero bago pa siya makapagsalita ulit…
lumapit na ako.
“Ano ang problema dito?” malamig kong tanong.
Pareho silang napatingin sa akin.
“Wala,” mabilis na sagot ni Cathy.
Pero kita ko sa mukha ni Mika ang galit at hiya.
“Troy…” sabi niya, pilit na ngumiti. “I was just talking to my sister.”
Napataas ang kilay ko.
“Sister?”
Napatingin ako kay Cathy.
Hindi ko alam na magkapatid sila.
Napatingin ulit ako kay Mika.
Kung paano siya magsalita kanina…
parang hindi niya gustong may koneksyon sa kapatid niya.
“Interesting,” sabi ko.
Tahimik ang paligid.
Pagkatapos ay tumingin ako kay Cathy.
“Halika,” sabi ko.
Hinawakan ko ang kamay niya at inakay siya pabalik sa mesa namin.
At habang naglalakad kami pabalik…
nararamdaman kong nakatingin sa amin ang lahat.
Pero sa pagkakataong iyon…
wala akong pakialam.
Hahakbang na sana ako palayo nang biglang kumapit si Ate Mika sa braso ko.
“Cathy… sorry na,” sabi niya bigla.
Napalingon ako sa kanya.
“Gusto ko lang naman makilala si Troy… kaso ayaw mo,” dagdag pa niya.
Alam kong nagsisinungaling siya.
Pero dahil maraming taong nakatingin sa amin, ayoko nang palakihin pa ang eksena.
Napabuntong-hininga na lang ako.
“Sige na nga,” sabi ko.
Napilitan akong dalhin siya pabalik sa mesa ng Seven Pillars.
Paglapit namin, agad kaming napatingin sa kanila Troy.
“Ate ko pala siya,” sabi ko habang tinuturo si Mika.
Ngumiti si Mika na parang walang nangyaring tensyon kanina.
“Hello,” malambing niyang bati.
Napatingin si Shean at Keano sa kanya.
“Nice meeting you,” sabi ni Shean.
“Nice meeting you too,” sagot ni Mika habang pilit na nagpapacute.
Napansin kong mas lalo siyang naging maayos magsalita nang mapatingin sa kanya si Troy.
“Troy,” sabi ko. “Ate ko siya… si Mika.”
Tumango si Troy.
“Nice to meet you,” maikli niyang sabi.
Ngumiti si Mika na parang nanalo sa lotto.
“Nice to meet you too,” sagot niya.
Tahimik lang akong nakatayo sa tabi nila habang pinapanood ang ate ko.
Kitang-kita ko kung paano siya nag-aayos ng buhok at ngiti tuwing napapatingin sa kanya si Troy.
Napailing na lang ako sa sarili ko.
Hay naku… Ate.
- Writer
