Kinabukasan, balik na sa normal na araw si Sophia—o mas tamang sabihin, pilit na normal. Kahit pa kakatapos lang ng isang lihim na kasal, hindi niya iyon pwedeng ipahalata. Nasa school siya ulit, naka-uniporme, at pilit na pinapakalma ang sarili.
Pero totoo, kakaiba ang lahat. May bigat na sa bawat lakad niya, parang may tinatago siyang lihim na pwedeng mabunyag anumang oras.
Pagkaupo niya sa classroom, nag-vibrate ang cellphone.
Laddicus: Magkita tayo sa opisina ko mamaya. May kailangan tayong pag-usapan.
Napakagat-labi si Sophia.
“Oh my gosh… asawa ko na siya. Asawa. Pero bakit parang hindi pa rin ako makapaniwala?” aniya at napaub-ob sa mesa.
Pagkatapos ng klase, naglakad siya papunta sa opisina ni Laddicus. Kaba ang nararamdaman niya—hindi dahil sa takot, kung hindi dahil sa hiy
