ไออุ่น
แกร็ก! เสียงประตูดังขึ้นในหัวค่ำ ฉันก็หันไปมองตามสัญชาตญาณก่อนจะเห็นพี่เมลเดินเข้ามาด้วยสีหน้าไม่สู้ดีนัก ก่อนเขาจะปรับให้เป็นปกติหลังจากเห็นฉันมองเขาอยู่
“กลับมาแล้วเหรอ” ฉันถามออกไปหลังจากเราสบตากัน
“ครับ กินข้าวหรือยัง” พี่เมลเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับถามด้วยรอยยิ้ม
“กินแล้ว แล้วเมลกินอะไรมาหรือยัง” ฉันตอบพร้อมถามกลับ
“กินแล้ว แล้วไม่ง่วงเหรอ ทำไมไม่ไปนอนข้างใน”
“ก็รอเมลนั่นแหละ” จะให้ฉันนอนหลับก่อนได้ยังไงในเมื่อเขาไปคุยเรื่องของเราที่บ้านเขามา ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าผลมันเป็นยังไง
“พี่กลับมาแล้วงั้นเข้าห้องกันดีกว่าเนอะ” พี่เมลพูดพร้อมกับปิดทีวีเสร็จสรรพ
“เมล” ฉันเรียกพี่เมลขึ้นหลังจากรู้สึกได้ว่าเขาเหมือนกับมีเรื่องในใจ ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามยิ้มให้ฉันตลอดก็ตาม
“ครับ” เขาขานรับด้วยรอยยิ้มปกติ แต่เขาจะรู้ไหมว่าสายตาของเขามันไม่ปกติ
“เมลมีอะไรจะบอกอุ่นไหม” ฉันถามออกไปอย่าง
