“ไม่ว่ามึงจะเลือกอะไร กูก็อยู่ข้างมึงนะอุ่น” หลินพูดขึ้นอย่างเป็นห่วง
ตอนนี้ฉันอยู่คอนโดหลินแล้ว หลังจากเมื่อคืนที่เขาพูดจาเห็นแก่ตัวกับฉันแล้วออกไป หลังจากฉันเสียน้ำตาให้กับคนไร้ค่าแบบนั้นไปจนพอ ฉันก็ตั้งสติก่อนจะเก็บของแล้วโทรหาหลินเพื่อขอความช่วยเหลือ ซึ่งหลินก็รีบรับปากทันที ก่อนที่ตอนเช้าหลินจะมารับฉันมาอยู่คอนโดของเธอ
ฉันเล่าทุกอย่างให้หลินฟังจนหมดหลินตกใจกับสิ่งที่ได้ยินมาก และก็ทั้งโกรธแทนฉัน แต่สุดท้ายเธอก็นั่งปลอบฉันอยู่อย่างตอนนี้
“กูไม่รู้จะทำยังไง ตอนแรกที่กูรู้กูก็ทำใจเรื่องเอาเขาออกไว้บ้างแล้ว แต่พอผู้ชายคนนั้นยืนยันกับกูว่าให้เก็บไว้ จนมาถึงตอนนี้ กู... ไม่กล้าแล้ว” มันเป็นความผูกพันไปแล้ว มันทำไม่ลงแล้ว
“ไม่เป็นไรมึง ทุกวันนี้คนท้องก็ไปเรียนได้ หรือมึงจะดรอปก่อนก็ได้ แค่ปีเดียวเองนี่เนอะ” หลินพยายามพูดให้ฉันสบายใจ
“กูหมดหนทางจริงๆ ว่ะหลิน ฮึก! กูไม่รู้จะเดินไปทางไหนแ
