เมล
ตุบ! ผมวางไออุ่นลงเตียงด้วยความอ่อนโยน ก่อนจะตามไปขึ้นคร่อมเธอไว้
“ไม่เอาได้ไหม” คำขอร้องที่เอ่ยออกมา แต่เธอจะรู้ไหมว่าสายตาอ้อนๆ ของเธอมันกลับทำให้ความต้องการของผมมากขึ้น
“ไม่ได้ พี่คิดถึงอุ่นมากรู้ไหม” คิดถึงมาตลอด ยิ่งได้เจอได้อยู่ใกล้ ความทรงจำเก่าๆ ยิ่งหวนกลับเข้ามาในหัวอีกครั้ง
ผมยอมรับว่าดีใจมากที่เธอให้โอกาสผมอีกครั้ง มันเป็นโอกาสที่ผมเฝ้ารอมาตลอดจากเธอ ผมพยายามทำหน้ามึนไม่ฟังในสิ่งที่เธอไล่หรือต่อว่า จนในที่สุดความพยายาม(หน้าด้าน)ของผมก็ได้ผล เธอยอมกลับมาคบกับผมแล้ว
“ขี้โก...อื้อ!” ผมไม่ปล่อยให้ปากเล็กๆ นั่นว่าผมอีก ผมเลยก้มลงไปจูบปิดปากเธอทันที ปากที่ผมคิดถึง และโหยหา
ที่ผ่านมาที่ผมพาตัวเองเข้ามาในชีวิตของไออุ่น ผมยอมรับว่ามีหลายครั้งที่ผมเกือบทนไม่ไหว แต่ผมก็พยายามอดทนเพราะว่าเธอยังไม่เปิดใจให้ผมเหมือนเดิม ผมไม่อยากทำให้เธอเสียความรู้สึกหรือคิดว่าการเข้าหาเธอครั้งนี้
