คำเดียวเลยตอนนี้ ปวดทั้งตัว เมื่อคืนกว่าพี่เมลจะปล่อยฉันให้นอน เขาก็รังแกฉันไม่หยุด ทำจนฉันทนไม่ไหวหลับไปก่อนเพราะความอ่อนเพลียและหมดแรง
ฉันยอมรับว่าสิ่งที่เกิดขึ้นระหว่างเราเมื่อคืนมันทำให้ฉันเห็นถึงความเปลี่ยนแปลงของพี่เมลอีกอย่าง เมื่อก่อนเขาจะอ่อนโยนและถนอมฉันมาก แต่เมื่อคืนเขากลับรุนแรงและดุดันมาก ถึงแม้ว่าเขาจะพยายามทำมันให้เบา แต่มันเหมือนกับเขาควบคุมตัวเองไม่ได้
ฉันไม่รู้จะพูดยังไง ถึงแม้ว่าเราสองคนเคยคบกันมานาน เคยรู้จักกันมาดี แต่ระยะเวลาที่เราเลิกกันไป มันทำให้ความรู้จักดีนั้นกลายเป็นยังดีไม่พอ ตัวตนของเขาตอนนั้นมันเหมือนกับแค่ส่วนหนึ่งที่ไม่ใช่ตัวตนจริงๆ ของเขาเหมือนในตอนนี้
แต่ก็ช่างเถอะ เวลาเปลี่ยนคนเราก็ต้องเปลี่ยนอยู่แล้ว ขนาดฉันยังเปลี่ยนเลย นับอะไรกับผู้ชายอย่างเขา แค่เขาบอกว่ารักฉัน และยังเป็นคนเดิมของฉัน มันก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ
“ครั้งนี้ มันจะดีใช่ไหม” ฉันพูดกับหน้า
