Chapter 35
Aira
Hindi ko na matandaan kung paano ako nagba-byahe pabalik sa hotel.
Ang alam ko lang, humihinga pa rin ako. Naglalakad. Sumusunod ang mga paa ko.
Pero parang wala ng deriksyon ang mga ito kung saan patutungo.
Parang iniwan ko ang sarili ko sa simbahan—kasama, ng mga pangarap, mga pangako, at ng lalaking hindi dumating.
Nasa likod ako ng sasakyan, sa gitna nina Lani at Carla.
Hindi ako umiiyak. Hindi rin nagsasalita.
“Kaya mo ito, Aira,” mahinang sabi ni Carla habang hinahawakan ang kamay ko. “Nandito lang kami.”
Tumango ako, pero hindi ko alam kung para saan. Para bang kahit anong salita, kahit anong haplos, hindi na kayang abutin ang kung saan man ako naroroon.
Pagdating sa hotel, sinalubong kami ng mga matang puno ng awa. Mga staff na kanina lang ay nakangiti, bu
