Chapter 34
Aira
Nauna na si Papa sa simbahan. May kaunting aayusin lang daw siya roon mga huling detalye, pakikipag-usap sa coordinator, pagtiyak na maayos ang lahat bago ang pagdating ko. Wala naman kaming ibang sa mag-anak dito sa Canada, kundi kami lang ni Papa.
Ang hirap talaga kapag nag-iisang anak ka, walang makakaramay sa'yo na kapatid, Kaya pangarap ko dalawang anak o tatlo sapat na.
Kung bakit kasi hindi ako sinundan nna Mommy at Daddy, hindi na rin nag-asawa si Daddy nang mamatay si Mommy.
Naiwan ako sa sasakyan kasama si Carla, tahimik na nakaupo sa tabi ko, hawak ang kamay ko na parang ramdam niya ang biglang panginginig ng palad ko.
Umusad ang sasakyan, marahan. Sa labas ng bintana, dumaraan ang mga gusali, mga punong may bahid na ng dilaw dahil sa papalapit na taglagas
