Chapter 44
Aira
Pinakain muna ako ni Yaya Yna sa silid.
Ayaw ko sanang kumain. Wala akong gana, parang wala akong panlasa. Pero kailangan kong pilitin ang sarili ko drahil kailangan.h Kailangan kong mabuhay. Kailangan kong tumayo. May isang buhay na umaasa sa akin ngayon.
At iyon siguro ang pinakamasakit na ginawa ni Rick sa akin, ang bigyan niya ako ng isang buhay na kailangan kong buhayin mag-isa.
“Kumain ka muna, anak. Kahit kaunti lang.” mahinahong sabi ni Yaya sa akin, habang inaayos ang mesa sa tabi ng kama. “Kailangan mo ng lakas.”
Tumango ako, kahit ang loob ko ay parang gumuho na. Sinubuan niya ako ng mainit na lugaw. Malabnaw, payak, parang walang kahit anong bigat, pero kabaligtaran sa nararamdaman ko.
Habang ngumunguya ako, ramdam ko ang sakit sa buong katawan, pero hin
