CHAPTER 7
Aira
Hindi ko alam kung paano ko uumpisahan ang usapan. Sa totoo lang, gusto kong lamunin na lang ako ng upuan sa sobrang tahimik namin habang kumakain. Sa bawat tunog ng tinidor na tumatama sa plato, parang mas lalo akong naiilang. Minsan, tinitigan ko na lang ‘yung steak sa harap ko na para bang doon ko mahahanap ang sagot kung bakit ganito ako kinakabahan.
Pinilit kong magpaka-normal, pero hindi ko maiwasang mapansin kung gaano siya kaliksi gumamit ng kubyertos, parang sanay na sanay sa mga sosyal na kainan. Ako naman, todo-ingat sa bawat hiwa ng karne, baka kasi magtalsikan at mapahiya ako. Si Sir Rick, kalmado lang, parang walang iniisip. Samantalang ako, pakiramdam ko, nagre-review ako para sa board exam sa sobrang tense.
Hindi ko rin alam kung bakit kailangan niya akon
