HALIK SA DILIM ( Completed )

Chapter four - Play with fire

KINABUKASAN, tila walang nangyari. Ang sikat ng araw ay tumatagos sa bintana ng dining room habang naghahanda ng almusal si Clara. Pero para kay Julian, bawat tunog ng takure at pag-uusap ay parang isang mabigat na parusa.

"Morning, Love," bati ni Clara sabay halik sa pisngi ni Julian. "You look pale. Hindi ka ba nakatulog nang maayos?"

"I'm fine, Love. Marami lang iniisip sa trabaho," sagot ni Julian, hindi makatingin nang diretso sa asawa habang humihigop ng kape.

Eksakto namang bumaba si Elena. Imbes na simpleng pambahay, suot niya ang isang fitted na white tank top at shorts—short enough to make Julian’s heart race.

Umupo siya sa tapat mismo ni Julian, isang matamis at inosenteng ngiti ang nakapaskil sa kanyang labi.

"Good morning, Mommy. Good morning, Daddy," pagdidiin ni Elena sa huling salita habang nakatitig sa mga mata ni Julian.

Nabulunan si Julian sa iniinom na kape. "Elena, don't call me that. You know I prefer Julian."

"Oh, right. Sorry," kibit-balikat ni Elena, pero ang kanyang mga mata ay nanunukso. "Nasanay lang ako... since you were so protective last night."

Clara laughed, oblivious to the tension. "Mabuti naman at nagkakasundo na kayo. Julian was so worried about you moving back."

Sa ilalim ng lamesa, naramdaman ni Julian ang pagdampi ng isang paa sa kanyang binti. This time, it wasn't a brush. It was a slow, deliberate stroke mula sa kanyang sakong paakyat sa kanyang tuhod. Julian froze.

"Julian, can you pass the butter?" tanong ni Elena, her voice smooth as silk.

Nanginginig ang kamay ni Julian habang inaabot ang butter. Sa halip na kunin ang lalagyan, hinawakan ni Elena ang likod ng kamay ni Julian, hinahaplos ang kanyang balat gamit ang mga daliri nito sa harap mismo ni Clara.

"You're shaking, Julian," puna ni Elena, her eyes flashing with a dangerous playfulness. "Are you cold? O baka naman... may sakit ka?"

"I... I need to go. I have an early meeting," biglang tayo ni Julian, halos mabuwal ang kanyang upuan. Hindi na niya hinintay ang sagot ni Clara at mabilis na lumabas patungo sa garahe.

Habang nagmamaneho, hindi maalis sa isip ni Julian ang pakiramdam ng kamay ni Elena. He realized then that last night wasn't a one-time mistake for her. It was the beginning of a war—and Elena was already winning.

Kinahapunan, umalis si Clara para sa kanyang lingguhang yoga class at dinner kasama ang mga kaibigan.

Naiwan ang bahay sa isang nakabibinging katahimikan—o iyon ang akala ni Julian.

Nasa library si Julian, pilit na nagtatrabaho sa kanyang laptop para lamang maalis ang isip kay Elena. Ngunit hindi nagtagal, narinig niya ang basag ng isang baso mula sa kusina, kasunod ang isang mahinang tili.

"Elena?" tawag ni Julian habang nagmamadaling lumabas.

Naabutan niya si Elena sa kusina, nakatayo sa gitna ng mga nagkalat na bubog. Pero hindi ang bubog ang kumuha ng atensyon niya. Elena was wearing one of Julian’s old, oversized button-down shirts—and nothing else.

Ang mga butones ay bahagyang bukas, at kitang-kita ang mahahabang binti nito na kumikinang sa ilalim ng ilaw.

"I’m so clumsy, Julian," sabi ni Elena, ang boses ay malambing pero may halong pait.

Nakatitig siya sa isang maliit na sugat sa kanyang daliri na may tumutulong dugo. "Nasugatan ako. Can you help me?"

"Elena, bakit suot mo ang damit ko?" tanong ni Julian, ang boses ay puno ng frustration at pagnanasa. "And stay still, baka matapakan mo ang mga bubog."

Imbes na makinig, lumakad si Maya palapit sa kanya, binalewala ang panganib sa sahig. "I missed your scent. It smells like you... like last night."

Huminto siya sa harap mismo ni Julian, itinaas ang kanyang nasugatang daliri sa tapat ng labi ng lalaki. "Masakit, Julian. Make it better."

"Stop this, Elena. Uuwi ang Mommy mo sa loob ng dalawang oras," babala ni Julian, pero hindi siya gumagalaw.

His eyes were glued to the way the shirt hung loosely on her shoulders.

"Two hours is a long time," bulong ni Elena.

Bigla niyang hinawakan ang kwelyo ni Julian at hinila ito pababa. "Ayaw mo ba talaga akong kasama? O natatakot ka lang na kapag sinimulan natin ito, hindi mo na kayang huminto?"

Sa isang mabilis na galaw, binuhat ni Julian si Elena at isinandal sa kitchen counter, iniiwas ito sa mga bubog.

Pero ang galaw na iyon ay lalong naglapit sa kanilang mga katawan.

"You're playing with fire," gigil na sabi ni Julian.

"Then let me burn," ganti ni Elena bago niya muling sinakop ang mga labi ni Julian, mas agresibo at mas mapangahas kaysa kagabi.

Sa pagkakataong ito, hindi na nag-atubili si Julian. Ang kanyang mga kamay ay gumapang sa ilalim ng suot nitong polo shirt, tuluyang itinatapon ang lahat ng kanyang prinsipyo sa bawat haplos at bawat ungol ni Elena sa loob ng tahimik na bahay.