Jiyan'ın ağzından...
Beynimin algılaması uzun sürmüştü. Beni havalanının çıkış kapısından çıkardığında karşımda gördüğüm onlarca araca ağzım açık bakakalmıştım. Haşim ağa ve yanındaki adamlar beni bekliyorlarmış gibi çıktığımız an bize bakmışlardı. Haşim ağanın gözlerinde ki öfke bana siper ettiğinde titremiştim. Korkmuyordum ama ailem için endişeleniyordum.
Zere koluma girip ağlayarak bana baktığında ne yapacağımı bilmiyordum. Dünyanın sonuna gelmiş gibiydim. Ölüm ve yaşam arasındaki ı çizgideydim adeta.
Kolumu hala tutan adama iğrenerek baktığımda bana değil babasına bakıyordu. Evlilik cüzdanının sahte olduğundan emindim bu yüzden hiç oralı değildim fakat beni bir çöpmüş gibi oradan oraya savurmasına sinir oluyordum.
"Nereye kaçtığınızı sanıyorsunuz?" diye sert ve otoriter bir sesl
