ANNALOU
GABI na nang maihatid ako ni Marvin dito sa labas ng gate ng mansyon. Hindi namin namalayan ang oras at napasarap ang aming kwentuhan.
Masarap kasing kasama si Marvin, walang arte at pinapakinggan niya ako kahit na medyo boring na ang mga kwento ko sa kanya. Halos buong buhay ko na yata ay na-ikwento ko sa kanya kanina. Pagkatapos kasi naming pag-usapan ang problema ko kay Steven ay inaya niya ako sa mas mataas na lugar kung saan tanaw ang mga kabahayan at buildings na puno ng ilaw. Doon na rin kami kumain na dalawa at treat niya.
Medyo gumaan ang pakiramdam ko nang mailabas ko ang lahat ng sama ng loob ko sa kanya. Ganoon pala ang pakiramdam kapag may nasasabihan ng problema. Parang akong nabunutan ng tinik sa aking dibdib. Tama nga siya na dapat kong iiyak ang sama ng loob k
