ANNALOU
HINDI ako mapakali. Mula nang marinig ko ang balita kanina ay para akong masusuka dahil sa sobrang kaba, bumabaliktad ang aking sikmura. Tila lahat ng kinain ko ay umaakyat pabalik. Kanina pa ako pababalik-balik ng lakad dito sa garden kung saan ako iniwan ni Marvin kanina. Hindi ko kasi matagalan ang mga nakikita kong mga umiiyak doon. Marahil isa sila sa mga kamag-anak ng mga nakasakay sa eroplano na sinasabi na nag-plane crash daw.
Lahat kami ay naghihintay ng resulta para sa mga pangalan ng mga nakasakay sa nasabing eroplano. At kung buhay pa ba ang mga pasahero.
Umupo muna ako at huminga ng malalim. Tumanaw ako sa entrance ng terminal at kita ko pa rin ang pagdagsa ng tao. Dumarami na rin ang mga reporters. Ang reporter kanina ay bumalik na sa kanilang van. Isa sila sa mga
