“Sabi ko naman sa’yo, eh. Ang ganda rito, ‘di ba?”
Magkahawak ang kamay namin habang nililibot ang cottage o tinatawag nilang rest house at tree house na ipinatayo rito sa kagubatan.
“Oo nga, mahal. Hindi ko akalain na may ganito pala kayo rito sa kagubatan. P’wede na nga tayo manirahan dito, e. Malayo pa sa mga tao, payapa. Ako na rin ang magta-trabaho kapag mag-asawa na tayo. Pangako ‘yan.”
Bumitaw na siya at niyakap niya naman ako nang mahigpit mula sa ‘king likuran. “Gusto ko ring tumulong, mahal. Palagi na lang ikaw, eh. At saka, kapag mag-asawa na tayo at may mga anak na dapat lang parehas tayong nagtutulungan,” and she giggled like a delightful woman, my woman. Sobrang sarap talaga pakinggan nang tawa niya, hindi nakakasawa. Kahit anong gawin niya, napapangiti na lang talaga a
