คืนวันเสาร์ต้นเดือน คนเดินตลาดน่าจะเยอะ เจนขายของคนเดียวเป็นยังไงบ้างหว่า พลรบคิดถึงแต่เจน เขาเลยขับรถไปหาที่ตลาดยิปซี ระหว่างเดินหาแผงของเจน เขาแวะซื้ออาหารกับเครื่องดื่มเผื่อเจนด้วย
“อ้าว ไหนบอกวันนี้นัดเที่ยวกับเพื่อน” เจนถามเมื่อเห็นพลรบมาหาเธอ
“ไม่สนุก เราเลยขอกลับก่อน” พลรบยื่นอาหารกล่องให้
เขาเอาถุงกระสอบมารองนั่งกับพื้นข้างเจน สักพักพลรบก็หลับตาเอาหัวอิงต้นขาเจน
“เออ...” เจนนั่งนิ่งตัวแข็งทื่อ “พลเป็นอะไรรึเปล่า”
“นิดหน่อย”
เจนคิดว่าพลรบคงมีปัญหาอะไรสักอย่าง เธออยากรู้ อยากถาม แต่ไม่กล้าถาม ตั้งแต่นอนด้วยกันคืนนั้นเหมือนพลรบหลบหน้าเธอ จนเจนทำใจกล้าบุกไปหาพลรบถึงบ้าน แกล้งเอาเรื่องขายของมาบังหน้า พลรบถึงยอมคุยกับเธออีกครั้ง ถึงไม่ได้เป็นแฟนไม่ได้เป็นคนรักแต่เธออยากอยู่ใกล้กับพลรบ เธอไม่อยากมีปัญหากันอีก
พลรบนอนเอาหัวอิงเจนสักพักจนรู้สึกดีขึ้น เขาเลยขอตัวไปเดินเที่ยวในตลาด มาต
