Üç gün çabucak geçmişti. Yine hep birlikte İstanbul’a döndük.
Mağaza çok büyüktü, oldukça fazla işi vardı. Bu işi bilen iç mimarla anlaşmaya karar verdik. İşin boyutu bizi aşıyordu. Değişik mimarlarla görüşerek fiyat aldık. En uygun fiyatı verenle anlaştık. Günler geçiyor mimarın gönderdiği birkaç adam dışında kimse gelmiyor iş ilerlemiyordu. Bu işe bir çare bulmalıydık. Şeyma anlaşmalar için yurt dışındaydı. İnci ile birlikte Etiler’de ki mimarlık bürosuna gidip ciddi bir konuşma yapmaya karar verdik.
Çok şık döşenmiş büroda, oldukça gösterişli sekreter tarafından karşılandık. Kadın ikimizi de baştan aşağıya süzdü. Standartlarına uymamış olacağız ki küçümseyen bir tavırla bir bakış attı.“Kimi aramıştınız?”
“ Biz Süleyman beyi arıyoruz, ulaşmak mümkün değil”
“Süleyman Bey işten ayrıldı
