Chapter 13.2
Hinayaan ko na lang silang nagtatawanan at nag-aasaran. Mas pinili ko na lang ang manahimik.
Nawala ako sa mood dahil kay JC. Ewan ko ba, kung dahil ‘to sa pagbubuntis ko o sadyang ganito lang ang ugali na meron ako.
Isang malakas na kalabog ang narinig namin kasabay nang paghinto nila sa pagtawa. Mula sa hagdan, isang nakabusangot na si Shia ang bumungad sa ‘min.
Magulo ang buhok niya at nakapantulog pa, wala sa nakasanayan. Hindi naman kasi siya lumalabas nang hindi nag-aayos ng damit at itsura.
Para sa kanya, siya na ang pinakamaganda sa lahat.
"Hoy, Norie, ikuha mo nga ako ng tubig! Bilis!" utos niya.
May mga napatingin na kumakain sa amin at nakataas naman ang kilay ng estudyanteng nasa harap ko na nagbabayad ng ulam.
"Sige na," pagsuko ko.
Napatingin ako kay Mi
