OOPS... WRONG BILLIONAIRE

CHAPTER 3: WRONG WOMAN

Unti-unting dumilat ang mga mata ko nang tamaan ng liwanag ng umaga ang mukha ko. Ang lambot ng unan, ang bango ng kumot na amoy mahal, at ang lamig ng aircon ay pilit na umaakit sa akin para matulog uli. Pero nang subukan kong gumalaw, marahan kong naramdaman ang pananakit ng buong katawan ko, lalo na ang kanang bukung-bukong ko.

Bakit parang napakaganda naman ng kama sa VIP server quarters?

Biglang nanlamig ang buong katawan ko. Naalala ko ang lahat. Ang pagtakbo ko, si Marco, ang pinto ng Room 808, at ang mga labi ng isang bilyonaryo na halos lumamon sa akin sa dilim at sa ilalim ng maliwanag na ilaw kagabi.

Napaupo ako nang mabilis sa kitang-kitang king-sized bed. Napahawak ako sa dibdib ko habang nagpapanic na tinitignan ang paligid. Ang kwartong 'to ay hindi hamak na mas malaki pa sa buong apartment ko. May grand balcony, gintong trimmings sa pader, at mga antique na gamit na halatang milyones ang halaga.

Nasa presidential suite ako ng pinakamayamang tao sa bansa.

Napatingin ako sa tabi ko. Ligtas naman ako dahil nakasuot pa rin ako ng uniform ko, kahit medyo gulo-gulo na 'to at may kaunting punit sa gilid ng bewang. Tulog pa kaya siya?

Nang tumingin ako sa dulo ng kama, nakita ko ang isang sirang VIP Pass ID na nakalapag sa ibabaw ng glass table. Napasinghap ako. Ang ID ko! Nahulog pala 'to kagabi mula sa bulsa ng apron ko nung maipit ako sa pader!

Mabilis kong itinapon ang kumot at dahan-dahang bumaba ng kama. Naglakad ako nang walang tunog gamit ang mga medyas ko lang dahil ang stilettos ko ay natatapon sa gilid ng pinto. Kinuha ko ang ID ko at hinipan pa ang kaunting alikabok doon.

"Kisses Villaruz."

Muntik ko nang maitapon ang ID ko sa gulat.

Mabilis akong lumingon at nakita ko si Valerius. Nakatayo siya sa may sliding door ng balcony, may hawak na baso ng espirito o kape, at nakasando lang na itim at maong na pantalon. Ang gulo pa ng buhok niya, pero kahit mukha siyang bagong gising, mukha pa rin siyang lalabas sa magazine cover.

"Good morning, Kisses," malamig niyang sabi sabay lapit sa akin. Walang kaabog-abog ang bawat hakbang niya, na parang isang leon na naglalakad sa sarili niyang teritoryo.

"G-Good morning, Sir," nauutal kong bati habang pilit na itinatago ang ID sa likod ko. "Ano... aalis na po ako. Pasensya na sa istorbo kagabi. Salamat sa patuloy na pagpapatuloy pero kailangan ko nang pumasok sa shift ko."

Mabilis akong tumalikod at naglakad patungo sa pinto. Hahawakan ko na sana ang brass handle nang biglang dumaan ang mahabang bisig niya sa ibabaw ng ulo ko at direktang ipinako ang palad niya sa kahoy ng pinto.

Naipit na naman ako.

"Not so fast," bulong niya sa likod ng tainga ko. "You don't just kiss me, sleep in my bed, and leave like nothing happened."

Humarap ako sa kaniya, nakasandal ang likod sa pinto. "Sir Valerius, wala namang nangyaring masama, 'di ba? I mean, nagkahalikan lang tayo para manahimik 'yong ex ko at 'yong security sa labas! Binitawan mo rin naman ako nung umalis sila!"

Hindi siya galit. Mas kumunot ang noo ko dahil mas natatakot ako kapag cool na cool ang isang tao pagkatapos ng ganitong kaguluhan. Ang ngiti sa labi niya ay napakanipis, tila may nilulutong plano sa utak niya.

Inilapit niya ang mukha niya sa akin. "So tell me, Kisses Villaruz... who sent you?"

"Pardon?" tanong ko habang kumukurap-kurap.

"Who sent you?" pag-uulit niya sa mas mababang boses. "Was it Board Member Santos? Or was it my cousin Lucas? Sino sa kanila ang nagbayad sa 'yo para pumasok sa kwartong 'to at gumawa ng eksena?"

Napadilat ako sa matinding pagtataka. "Ha? Pinagsasabi mo? Walang nagbayad sa akin! Nakikinig ka ba sa akin kagabi? Nagtatago ako sa ex-boyfriend kong mukhang gabinete dahil nahuli ko siyang may ibang babae sa lounge! Nagkamali lang ako ng pasok ng pinto!"

" Do you honestly expect me to believe that?" tanong niya sabay taas ng isang kilay. "You accidentally entered the most secured presidential suite in this hotel? Exactly at eight in the evening, when my friend promised to send a high-class companion?"

"Totoo 'yon!" sigaw ko sabay paypay ng kamay sa mukha ko sa sobrang inis. "Tingnan mo pa ang plaka sa labas! Akala ko Room 809 'to! Akala ko storage room ng VIP servers! Nandidilim ang paningin ko sa galit kay Marco kaya hindi ko napansin na 808 pala 'tong nabuksan ko!"

Tinitigan niya ako nang matagal. Tila binabasa niya ang bawat linya sa mukha ko para huliin kung nagsisinungaling ako. Pero wala siyang mahanap dahil totoong-totoo ang bawat salitang sinabi ko.

"You're a terrible liar if this is a cover story," sabi niya pagkatapos ng ilang segundong katahimikan.

"Hindi nga ako nagsisinungaling!" reklamo ko. "Kung gusto mo, tanungin mo pa 'yong manager ng servers! Bago lang ako rito! Unang gabi ko kagabi! At sa malas ko, ikaw pa ang nakatapat ko!"

Umayos siya ng tayo at ibinaba ang kamay niya mula sa pinto. Kinuha niya ang phone niya mula sa ibabaw ng mesa at nag-scroll doon nang ilang segundo. May pinalitang screen o access log sa security system ng hotel.

Habang nagse-scroll siya, unti-unting nawala ang nakaka-inis niyang ngisi. Naging seryoso at mas malamig ang ekspresyon ng mukha niya.

"What is it?" tanong ko dahil biglang naging mabigat ang hangin sa kwarto.

"The digital lock log," sagot niya habang nakatitig sa screen ng phone niya. "The door was unlocked using a master keycard at 7:55 PM. Five minutes before you rushed inside."

"Oh? Baka 'yong kaibigan mo 'yon o 'yong inarkila niyang babae?" tanong ko habang nakataas ang kilay.

Umiling si Valerius. "No. My friend canceled the arrangement at 7:50 PM because the girl got sick. Nobody was supposed to have the master keycard to this suite except me and the General Manager."

Biglang naging kakaiba ang kaba sa dibdib ko. Ibig sabihin, bago pa ako pumasok sa kwartong 'to para magtago kay Marco, may ibang tao nang nakapasok sa loob habang madilim?

Tumingin uli si Valerius sa akin. Mas mabilis at mas matalas na ngayon ang titig niya, na parang sinisiyasat ang bawat detalye ng memorya ko kagabi.

"Kisses," tawag niya sa pangalan ko gamit ang seryosong boses.

"B-Bakit?"

Lumapit siya nang kaunti at ibinaba ang phone niya sa gilid.

"Before you came in... did you see a man wearing a silver watch in the hallway?"

Nanigas ako sa kinatutayuan ko. Parang huminto ang t***k ng puso ko.

Dahil bago ako lumiko sa koridor na 'to kagabi habang tumatakbo mula kay Marco, may nakasalubong akong lalaking nakaitim na suit. Mabilis ang lakad nito palayo sa direksyon ng Room 808, at ang tanging napansin ko sa kaniya sa gitna ng madilim na hallway ay ang napakagandang pilak na relo sa kaliwang pulso niya na kumikislap sa ilalim ng emergency lights.

Napalunok ako habang nakatitig sa kulay abong mga mata ni Valerius.

"Oo..." bulong ko. "Nakita ko siya."