Gül Çiçek Demir
“Benim olacaksın Gül Çiçek! Sadece BENİM.”
Bana söylediği şeyle içim bir tuhaf olurken aynı zamanda içten içe sinirleniyordum, bunu şuan değil daha önce söylemiş olsa her şey daha farklı olabilirdi. Evet kadere inanan bir insandım ama nede olsa benden uzak durmasını gerektirecek bir sebep yoktu.
Hem şuan damarlarımda akan inat damlacıkları ona her koşulda karşı koymamı haykırıyordu!
“Ben senin değilim!” diyip ondan uzaklaştım. Bana şok olmuş bir şekilde bakan okyanuslarla derince yutkundum. O bakışları nasıl başarıyorsa her seferinde beni en derinlerine çekiyor, kalbine hapsetmek ister gibi bedenimde ve ruhumda derin izler bırakıyordu.
“Ne diysın ula?” diye hiddetle sorduğunda kaşlarımı çattım, ona meydan okuyan bakışlarımı diktim “Dediğimi duydun! Ve...bana bir daha
