Yazar Anlatımı
Karadenizin serin yaylasında, ahşap eski bir evde baba oğul oturuyorlardı. Üzerlerinde biriken derin acı ve hasret sanki aralarında ki sessizliği daha da derinleştiriyor tek kelime etmelerine izin vermiyordu. Yaşlı adam gözleri dolu dolu bakıyordu oğluna, kalksa sarılsa ve içinde ki özlemi giderse sanki her şey daha iyi olacaktı.
Ama yerinden kımıldamasına bir şey engel oluyordu...yıllar önce yapılan hatalar! Hayatına karabasan gibi çökmüş ve her şeyini bu uğurda yavaş yavaş kaybetmişti. Yüksek sesle yutkundu ve ağzından “Oğ-oğlum...” diye tiz ve titrek bir ses çıktı.
Gözlerine dikilen keskin ela gözler ile koltuğa sindi. O gözler artık ona hayranlıkla bakmıyor, nefretle ve büyük bir hayal kırıklığını andırıyordu “Yapma...” diyebildi bu yoğun bakışların altında. Yalvarı
