Yazar Anlatımı
Hancıoğullarının evinde derin bir sessizlik hakimdi. Asiye hanım bile tek kelime etmeden içinde ki sıkıntıları belli etmemeye çalışarak oturuyordu koltukta. Kimse alışkın değildi oysa onun bu hallerine. Şimdiye kadar çok şey görmüş ve yaşamıştı. Alışkın olmalıydı ama...ama şimdi oğlunun o hali yüreğine büyümüştü.
Haber alınamıyordu Gül Çiçekten. Bina patlamıştı ancak ceset yoktu. Kaçmışlardı...ilk kez değildi ama artık son olmasını umud ediyorlardı. Derin bir nefes aldı Asiye hanım ve kalkıp köşede her zaman ki gibi sessizce ağlayan Berfinin yanına ilerledi “Canım” diye seslendi yumuşak sesiyle.
Gözleri nemli nemli baktı yanına gelen can dostuna Berfin, burnunu çekti sızlamasına rağmen “Yaşıyor...” diye mırıldandı, içinde umudun her türlü tonu vardı bunu söylerken. Asiy
