Gül Çiçek Demir
“Çiçek! Çiçek! Hadi uyan”sesle birlikte yerimde kıpırdandım, ilk olarak nerede olduğumu anlamamıştım sanki beynim durmuş gibiydi. Biraz toparlanıp soluma döndüm. Onur ve Arda bana bakıyorlardı “Eeee hadi Çiçek kız” onur hep bana böyle derdi, tebessüm edip “Tamam kalktım” dedim “Çiçek kızmış” diye söylenen Ardaya ters bir bakış attım. Odunluğu gerçekten takdir edilesiydi
“Kolun nasıl oldu?” hafif bir şekilde tutup kendine döndermişti, bu hareketi şaşırmama sebep olmuştu “İ-iyi” diyebildim zar zor “Bende şu huysuz şirini uyandırayım” Yapma Onur beni bununla yalnız bırakma! Ahh gitti. Harika!
“Hadi ne bekliyorsun?” Allahım ya ne kadar ters bu. Oflayarak ilerledim “Bu gece Orduda kalacağız. Dikkatli ol” diyip rüzgar gibi geçti yanımdan. Kafasına patlatsam bir tane keşke, ha
