Kuzey Hancıoğlu
Elimde ki kağıda bakarken kalbimin sıkıştığını hissediyordum. Elim titriyor, nefesim sıklaşıyordu. Bu...bu imkansız bir şeydi. Kelimeler ile anlatabileceğim bir şey değildi. Yıllar öncesine gitti zihnim. O çaresizliğim, burnumu hala titretmekte olan yoğun duman kokusu ve ellerimde biriken bir bebeğin külleri.
Gözlerimden damla damla akan yaşlar yıllardır içimde deniz olmuş acının eseriydi. Silmedim bile o damlaları, akıp giderken elimde ki kağıda, sadece aynı cümlede gezindi gözlerim.
“Yapılan DNA analizi sonucunda, Gül Çiçek Demir ile Kuzey Hancıoğlu arasındaki biyolojik bağın %99.99 doğruluk oranıyla baba-kız ilişkisini gösterdiği tespit edilmiştir”
Güldüm. Yıllar sonra ilk defa bu kadar içten güldüm belki de. Kızımdı. Benim kızımdı. Tam 26 yıl 10 ay boyunca yasının
