Love Encounter

Ika-tatlumpung Kabanata

"Av-"

Tumambad sa harap ko ang kakapasok lang na Rayven sa kwarto kung nasaan ako.

NAKATAPIS LANG AKO!

Sa nanalalaking mata ay nabitawan ko ang suklay at tinabunan ko agad naman ang katawan ko gamit ang dalawa kong braso. Kahit na may tuwalya sa katawan ko ay feeling ko kita niya pa rin katawan ko.

"HOLY MOLLY!" Sabi niya at agaran na tinalikuran ako. Hindi na ako nakapagsalita dahil sa gulat.

"Sorry Av." Sabi niya sabay labas at sara ng pinto.

What just happened?

"Oh my gosh. Gago ka Rayven!" Sigaw ko. Ni hindi ako sigurado kung rinig ba iyon mula sa labas.

Agad ko ring pinulot ang suklay, nagpunta sa malapit na cabinet, kumuha naka ready ko ng isusuot, at mabilis na pumunta sa banyo para makapagbihis.

"Did I left the door open from the inside ba?" Tanong ko sa sarili ko.

"Ahh! Hindi ko maalala!" Na fufrustrate na ako sa pag-iisip kung na isara ko ba ang pinto o wala.

"Regardless, kung naisara ko man o hindi dapat matuto siyang kumatok." Ibinalik ko naman ang tingin ko sa sarili ko mula sa salamin. "Wait kumatok ba siya o hindi?" Nababaliw na ako sa kakaisip.

Bihis na ako, tuyo na ang buhok, at nag-aayos na ng sarili.

"Kakalbohin talaga kita Rayven." Sabi ko matapos kong maglagay ng liptint.

Humigit ako ng isang malaking hininga. Nasa harap na ako ngayon ng pintuan ng kwarto, nakahawak lang ako sa doorknob na kalaunan ay binutawan ko rin kasabay ng isang buntong hininga.

Kanina pa ako palakad lakad sa harap ng pintuan.

"Av." Na alarma naman ako ng marinig ko ang tawag ni Andrea na sinundan ng tatlong katok sa pinto.

Agaran kong kinuha ang duffel bag ko at inilagay sa kama at nagkunwaring nag-aayos.

"Pasok." Pagkasabi ko no'n ay bumukas ang pinto at iniluwa nito si Andrea.

"Hindi ka pa ba tapos?"

"Patapos na ako. Inaayos ko lang ang gamit ko, nag double check na rin ako para masiguro na wala akong maiiwan."

"Sige, labas ka nalang kapag tapos ka na."

"Andrea." Just when she was about to leave me alone in the room I called her.

"Yes." Isinra ko ang zipper ng duffel bag ko at umayos ng tayo.

"Sabay na lang tayo na pumunta sa salas." She looked at the bag.

"I thought-" I interrupted her.

"Tapos na pala ako." I said and awkwardly smile.

"O-Okay"

Sabay kami na naglalakad patungo sa salas. Nakahinga naman ako ng maluwag ng makitang wala doon si Rayven. Inilagay ko muna ang gamit ko sa upuan.

"You should eat first before ka umalis. I packed you some snack in case na magutom ka sa daan and a dish para sa dinner mo mamaya."

I was lost of words. Hindi ko alam kung anong pumasok sa utak ko pero I think that my friend is ready to have a child na. She cares like a mother.

"You'll become a great mother." Nagulat naman siya sa sinabi ko.

"What are you talking about?" Iniangkla ko naman ang braso ko sa braso niya.

"You're so caring that I almost prayed to God na sana maging nanay kita."

Natawa naman siya sa sinabi ko. She held my hand at iginaya ako papasok sa kusina.

"In the next life let's not be friends then, let's be family. I'll be happy to have a daughter like you."

"Daughter? Who?" Napaangat naman ang tingin ko sa nagsalita. It was Rayven wearing an apron and holding an egg beater.

"Si avi? Magiging anak mo?" Sabi pa niya while pointing the egg beater at me.

"Yes." Sagot naman sa kaniya ni Andrea habang naglalakad kami papunta sa bar stool. Oh no, that's too close to where Rayven is cooking, it would be awkward. But I have no choice hila hila ako ni Andrea. Ayaw ko din naman na makwestyon niya ang mga kinikilos ko.

"I couldn't imagine it." Sabi niya pa at bumalik na sa ginagawa.

"Who knows diba? Baka in the next life." Silang dalawa lang ang nag uusap. I was keeping my mouth shut kasi I am still awkward, dahil sa nadatnan ni Rayven kanina plus I was busy observing the cooking skills of Rayven. Since when did he know to cook?

"You're so quiet, Av."

"Huh?" I asked him. So maybe he wasn't awkward at all? Baka nga, knowing him he's a playboy so maybe ha has seen a lot of types of body to the point that him seeing me just wrapped in a towel does not intimidate him. I sighed in relief. I am worried for nothing.

"He asked why are you so silent." Si Andrea na ang sumagot sa tanong ko.

"Ah kasi, nakafocus ako sa pagluluto niya. Inaalala ko kung marunong ba talaga to o nakaligtaan ko lang."

"What do you mean?" Naguguluhan na tanong ni Andrea.

"Kasi, I have never seen him cook before. He was basically a señorito before." Lumingon naman ako kay Rayven para tanungin siya.

"Since when did you learn how to cook? Who taught you?" He just smiled at me.

"Bago lang 'yan na natuto." Napabaling naman ako sa katabi ko na si Andrea. " I taught him." Dagdag niya pa.

So that explains it.

Habang patapos na si Rayven sa pagluluto niya ay tumayo naman si Andrea para ihanda ang mesa.

"Let me help." Sabi ko.

"No, just sit there." Sabi niya naman habang kumukuba na ng kubyertos. Then the doorbell rang.

"Ako na." I immediately said. Pagbukas ko ay bumungad sa akin sila Christine, Bon, John, Trish, and Brandon.

"Ginagawa niyo dito?" Gulat na tanong ko.

"Too bond bago tayo bumalik sa buhay estudyante." Sabi ni John at nauna nang pumasok, the the rest followed him.

"Good morning." Bati ni Brandon na huling pumasok kasama si Trish.

"Good morning." Sabi ko naman at saka isinarado ang pinto.

"Salamat pala sa ginawa mong pag-aalaga sa akin noong nakaraang gabi at pagtawag mo kay Brandon para sunduin ako." Sabi ni Trish sa akin habnag naglalakad kami papunta sa kitchen.

Binigyan ko naman siya ng nakakalokong ngiti bilang sagot. Naaalala ko pa yung sinabi niya ng gabing iyon.

"Ikaw huh." Sabi ko sa kaniya at palihim na kinurot ang tagiliran niya.

Para kaming baliw dalawa na nagtatawnan papasok sa kusina.

"Hindi ako nagluto ng marami." Nadatanan naming sabi ni Rayven.

"A coffee will do. Kumain naman kami bago nagpunta dito."

"Maupo ka na Av." Pa anyaya ni Andrea sa akin. She was already sitting on the exact position namin nung pinaglutuan ko sila ng hangover soup.

Kumuha ako ng pagkain na niluto ni Rayven.

"Thank you." Sabi ko kay Rayven ng maglapag siya ng kape sa mesa.

"Let's pray first." Sabi ko ng maalala na hindi pa pala kami nakakapag dasal.

Since pang six seater lang naman ang mesa ay minabuti na lang ni Trish at Brandon na maupo sa bar stool na malapit lang naman sa mesa kung nasaan kami.

"What?" I asked Rayven ng makita siya na nakatingin sa akin.

"How was it?"

"Hmm?"

"The food. The omelet." Turo niya sa pagkain ko.

"It's good, Andrea taught you well." Sagot ko naman. Nakita ko ang pagguhit ng ngiti sa labi niya.

Sa maliit na panahon habang kumakain ay naaliw din ako. It was a simple yet worth to remember na pangyayari. Pagkatapos kumain ay nag-usap lang saglit.

"It's already nine thirty I have to go." I announced.

"Too early naman." Sabi ni Bon.

"Baka ma traffic ako. Tapos kailangan ko pang mag-ayos sa dorm pagkauwi ko." Tumango naman siya.

Hinatid nila ako sa parking lot.

"Ingat ka." Sabi nila sa akin.

I hugged my gays and girl friends.

"Thank you, thank you for letting me stay in your unit." Bulong ko kay Andrea.

"You are always welcome." Sagot niya naman.

Si Kristoff naman ang hinarap ko.

"Bye, sa susunod ulit." Sabi niya. As usual ay ginawa namin ang aming own hand shake.

"Bye."

Hindi ko iniliko ang sasakyan ko sa daan patungo sa paaralan. The truth is bibisita ako sa bahay, from afar lang naman.

Ipinarada ko sa malayo ang sasakyan at nagsuot ako ng facemask para hindi ako makilala. Si mama lang yung nakita ko na nasa kapitbahay nakipag-usap. She was smiling. One thing is for sure, I missed her, my family so much.

"Sana magawa niyo din akong ngitian ng ganiyan kapag kausap niyo ako." I bitterly smiled and turned my back.

I never got to see papa or Troy.

Kababa lang ng araw ng makarating ako sa school. Kinuha ko ang mga gamit na dala ko at bumaba ng sasakyan.

"Av."