PATRON KİM? "Ücretsiz" "BİTTİ"

5. Bölüm

Uyarıyı başta yazıyorum arkadaşlar. Bu Hikâye nereden baksan 15 yıldan fazla oldu yazılalı bu yüzden okurken lütfen bunu göze alarak okuyun. Teşekkürler.

*****

Seichi bu şekilde çok komik görünüyordu. “Bir şey mi söyleyecektin?” diye soran genç adam, onun neden kendisine bu şekilde dikkatli bakmaya devam ettiğini anlayamamıştı…!!! Genç kız onun sorusu ile dudağının iç kısmını ısırarak ‘Hadi kızım bir şeyler uydur’ diye düşünürken birden “Beni birkaç haftalık için işe aldınız değil mi?” diye soruvermişti. Seichi pat diye gelen bu soru karşısında afallasa da hemen kendisini toparlayarak “Evet” diye ona cevap vermişti.

“Peki bu birkaç haftadan sonra evinizi kim toparlayacak?” Misaki sorduğu sorunun cevabını beklerken genç adamın cevabı ile duraksamıştı. “Birkaç hafta içinde projemi teslim etmek zorundayım. Sonrasında ise ülkeme geri döneceğim” demişti. Genç kız istemeden de olsa yutkunmuştu.

“Temelli mi?” Misaki bunu neden sorduğunu dahası neden kendisini ilgilendirmeyen sorular sorduğunu anlayamıyordu. Belki de ilk kez güvenli bir ev bulduğunu düşündüğü içindi. Onun bu sorusu ile Seichi de şaşırmıştı. “Bunu niye soruyorsun?” diye merakını da genç kıza belli etmişti.

Misaki içinden ‘Bende bilmiyorum’ diye söylenirken ona bakarak “Sadece bu güzel evi yalnız bırakmak sizi üzmeyecek mi diye düşünüyordum” diye yanıt vermişti. Seichi onun dalgın bir şekilde sordu bu soru karşısında istemeden de olsa gülümsemişti. Gülümserken inci gibi beyaz olan dişleri de parlamıştı. Bu ilk kez oluyordu. İlk kez tam anlamı ile samimiyet içeren bir gülümseme sergilemişti. Bunu fark eden Seichi hemen toparlanarak “Madem evimi o kadar sevdin, istersen sana bırakabilirim?” dediğinde Misaki şaşkınlıkla gözlerini büyülterek ona bakmıştı. Şaka yapıp yapmadığına bakarken genç adamın oldukça ciddi olduğunu fark etmişti.

“Bana mı vereceksin? Sen benimle dalga mı geçiyorsun?” diye sorarken o gözler de asla alay yoktu. Genç kız yutkunmadan edememişti. Seichi ise onun şaşırdığını anlamıştı. Sonrasında ise hiçbir şey söylemeden çalışmalarına dönünce bu konuşmanın bittiğini anlayan genç kız evi toparlamaya başlamıştı.

Ev aslında çok dağınık olmamasına rağmen toplaması iki saatini almıştı. Özellikle salonda ki çöp kutusuna isabet edemeyen kağıtlar neredeyse bir yığın oluşturmuştu. Kağıtları ayrı bir poşete doluşturan genç kız meraklı davranarak onları düzeltmeye çalışırken bir yandan da söyleniyordu.

“Neden bu kadar fazla kağıt karalıyorsun?” diye söylenirken aslında yüksek sesle konuştuğunun farkında bile değildi.

O kağıtlara baktığında ise onu duymazlıktan gelen genç. Adama bakışlarını çevirmişti. İçinden ‘Bu adam gerçekten yetenekli’ diye düşünürken ona tahsil ettiği odayı aklına getirmişti. O odaya bayılmıştı. Kendi odası bu kadar dahiyane döşenmişken üst kat odalarını düşünemiyordu bile. Çok ilginçti. Sonra birden salonun boş olduğunu düşündüğü duvarın kıpırdaması ile bakışlarını o yöne çevirmişti.

Genç adam çalıştığı masanın yanında ki düğmeye dokunmuş ve boş duvarın bir kısmı açılarak duvar boyunda bir plazma ekran oraya sakin bir şekilde yerleşmişti. Sonrası ise Misaki’yi şok etmişti. Yaklaşık on altı ekrana bölünen televizyonda evin her bölümünü gösteren görüntüler oluşmuştu. Şaşkınlık ile etrafına bakınan genç kız yutkunmadan edememişti.

“Kamera mı? Bu evde kamera mı var?” diye söylenirken genç adam onun bu şaşkın haline gülümsemişti. Sonra kapıya doğru yaklaşan esmer ve uzun boylu bir mankeni anımsatan bir kadını görünce yüzü asılmıştı.

“Sen… Ona evde olmadığımı söyle!” diye Misaki’ye emir verirken Misaki şaşkınlık ile ona bakmıştı. Sadece ağzından “Peki” sözcüğü çıkarken kapıya doğru ilerlemeye başlamıştı.

Misaki kapıyı açtığından Seichi’de onun ne yapacağını merakla bekliyordu. Gelen kişi kapıyı zilini çaldığında ise yüzüne takındı sahte bir gülümseme ile kapıyı açmış ve tam kadının karşısına dikelerek ona bakmıştı. Gelen genç kadın karşısında mavi gözlü ve oldukça hoş bir kadın görünce duraksamıştı. Siyah saçlarını ensesinin arkasına atarken “Seichi nerede?” diye soğuk bir ses ile sormuştu. Misaki hafif bir gülümseme ile “Siz kimsiniz?” diye sorarken karşısında ki kadın sinirlenerek “kim olduğum seni ilgilendirmez. Çekil önümden!” diyerek Misaki’yi itelemeye çalışmış ama beklenmedik bir şekilde kolundan tutularak kapı dışına çıkarılmıştı.

Misaki el hareketlerinden asla hoşlanmazdı. Ve bu genç kadın onun en nefret ettiği bu el hareketi ile onun bilinçsizce tepki vermesine neden olmuştu.

“Bu şekilde eve girmenize izin veremem. Ayrıca biraz daha kibar olursanız sevinirim ve… Ve Bay Seichi evde yok!” diyerek kapıyı yüzüne kapatmıştı. Kapının kapanması ile dışarıda kalan siyah saçlı kadın kapıya tekme atmaya başlamıştı. Seichi ise şaşkınlık ile hiçbir şey olmamış gibi içeriye giren Misaki’ye bakıyordu.

“Merak etmeyin birazdan gider!” diyerek işinin başına döneceği sırada Seichi sinirlenerek “Nasıl çalışmamı bekliyorsun? O dışarıda bu kadar gürültü yaparken!” diye çıkışınca Misaki dişlerin sıkarak “Peki onu göndereceğim şimdi!” diyerek yine Seichi’nin şaşkın bakışları arasında kapıya doğru ilerleyen Misaki hemen sola dönerek mutfağa geçmişti. Etrafa bakınan genç kız gözüne kestirdiği bir sürahiyi su soldurup içine de çamaşır suyu koyarak kapıya yönelmişti.

Onu gören Seichi “Yah… Sen ne yapıyorsun?” diyemeden Misaki kapıyı açarak hızla elindeki sürahiyi genç kadının üzerine boşaltmıştı. Anında beyazlamaya başlayan elbisenin rengi ile çığlık atmaya başlayan genç kadın, söylenerek hızla oradan uzaklaşırken Misaki arkasından “Merak etmeyin yeni moda bu son zamanlarda” diye bağırmadan yapamamıştı.

Kapıyı sertçe kapatırken karşısında kendisine öfke ile bakan Seichi’yi görünce duraksamış ve sonra burnunu biraz havaya kaldırarak “Ne?” diye sesini yükseltmişti. Seichi ise ona bakarak “Sen ne yaptığını sanıyorsun? Sana sadece evde olmadığımı söylemeni istedim, onun başından aşağıya su dökmeni değil” diye çık8ışan genç adam Misaki’nin “Çamaşırsuyulu su diyecektin galiba?” diyerek düzeltme yapması genç adamı daha da öfkelendirmişti. “Sen… Sen kimi evden kovduğunun farkında mısın?”

Misaki ona bakarak kaşlarının ikisini de havaya kaldırmıştı.

“Kimi? Kız arkadaşını mı?” diye sormuştu. Bu soruyu sorarken o kadar pervasızdı ki genç adam sinirden dişlerlini sıkarak “Gözüme birkaç saat görünme. Odana git… Odana git ve seni çağırmadan çıkma!” dediğinde Misaki küçük çocuk gibi cezalandırıldığını düşünmeye başlamıştı. Ama Seichi’nin siniri de elle tutulur cinsindendi.

Ona söylenerek odasına giden genç kız öfke ile etrafa tekme savuruyordu. Sonra derin bir nefes alarak Seichi’nin ardından söyleniyordu. Ama unuttuğu bir şey vardı. Bu evin her tarafı kamera doluydu ve Misaki’nin odası da kamera ile izleniyordu. Sadece özel giyinme odalarında kamera yoktu.

Genç adam öfkeli bir şekilde onu kameradan izlerken hala Mia, yani kapıda ki kızın üzerine su attığına inanmıyordu. Sonra kendi düşüncelerini düzelterek ‘Çamaşır suyu’ diyerek tekrar onu izlemekten vazgeçerek çalışmasının başına dolaşmıştı. O sırada da genç kızın telefonu çalınca konuşmaya başlayan genç kız deli gibi odasında dönüyordu. Karşı taraftan ne söylendi ise genç kız telaşlanarak hemen hazırlanmaya başlamıştı..

Tam odadan çıkacağı sırada aynanda kendisine bakan genç kız üzerinde ki kıyafetleri beğenmeyerek başını iki yana sallamış ve üzerini değiştirmeye karar vermişti. Yanında kıyafeti yoktu bu yüzden odadan çıkarak Seichi’nin yanına gitmiş ve “Bana göre kıyafetin var mı?” diye sormuştu. Seichi beklenmedik bu soru karşısında şaşırırken masadan ona doğru bakmış ve kaşlarını kaldırarak inanmıyormuş gibi “Anlayamadım?” diye sormuştu. Genç kız ise gayet sakin “Bana göre bir kıyafetin var mı diye soruyorum. Eski sevgililerinin bu evde bıraktığı bir kıyafette olabilir. Yada senin varsa bir eşofman takımın da olabilir. Benden fazla uzun değilsin!” dediğinde genç adam kulakları sağır edecek bir kahkaha atmıştı.

“Uzun değil miyim? Sen aynaya bakıyor musun? Aramızda en az 15 cm var seninle” dediğinde genç kız bu kez tiz bir kahkaha atmıştı.

“Olabilir ama bacakların kısa” dediğinde genç adam sinirlenerek “Sen ne dedin az önce?” diyerek ona hızlı bir şekilde yaklaşmıştı. Bu yakınlaşma ikisinin de beklenmedik bir sona götürebilirdi.