Napangiti siya ng mapansin na malapit na sila sa boundary ng bayan nila, sabik na sabik na siyang na makita at makasama ang kanyang anak, alam niyang matutuwa ang kanyang anak oras na makita sya nito. Ilang linggo na din kasi inuungot ng kanyang anak na umuwe siya, pero dahil nga sa hindi naman siya makapag pasya ng siya lang ay sinasabi niya nalang na baka matagal pa bago siya makauwe.
Nang sapitin nila ang mismong barangay nila ay lalong umigting ang kanyang pananabik sa kanyang anak. Iniisip niya agad kung ano ang magiging reaction nito oras na makita siya nito. Alam niyang kung namimiss niya ito ay mas namimiss siya nito. Siguro iyon na din ang perks ng pagiging isang single mother. Solo mo ang attention ng anak mo, at syempre pa ay solo niya din naman ang responsibilidad.
Wala naman
